Showing posts with label Social. Show all posts
Showing posts with label Social. Show all posts

Saturday, July 4, 2015

අනුර පිලිගන්න එජාප සාමාජිකයන් ජපාන ගුවන් තොටේ

ජපානයේ සංචාරයක නිරත වීම සඳහා එහි ගිය ජවිපෙ නායක අනුර දිසානායක මහතා පිලිගැනීම සඳහා එරට ප‍්‍රබල එජාප සාමාජිකයන් පිරිසක් පැමිණි සිටීම නිසා ජපානයේ ජවිපෙ සාමාජිකයන් පුදුම වී සිටිති.

ඉන් අනරතුරුව ජවිපෙ නායකයා කෙලින්ම ගොස් ඇත්තේ එජාපය සමඟ සක‍්‍රිය දේශපාලනයේ නිරත වන බානගල උපතිස්ස හිමියන් බැහැදැකීමට සවර ලංකාජී විහාරය වෙතයි.

එහිමියන් ලවා පිරිත් නූල් බැඳ ආශිර්වාද කරගත් ජවිපෙ නායකයා අනතුරුව එජාප ක‍්‍රියාකාරීන් සමඟ ගත් පින්තූර මෙහි දැක්වෙයි.

– ජවිපෙ හිතවතෙක් ජපානයේ සිට




Friday, May 9, 2014

අදේශපාලනික රාජපක්ෂගේ දේශපාලනය සෙවීම

චම්පික රණවක සහ විමල් වීරවංශ අනාගත දේශපාලනය තුළ සිදුකිරීමට නියමිත යැයි සැලකෙන මැජික් සම්බන්ධයෙන් සිහින මැවීම සහ රනිල්, සුමන්තිරන් වැනි දේශපාලනඥයින් සමඟ ඔවුහු ගැලපීම විහිළුවකට එහා ගිය දෙයකි. සැබවින්ම එහි විනෝදජනක ආස්වාදයක් ඇත. නමුත් අප විසින් නිර්මාණය කරණ එවැනි කල්පිත වූ කලී පද්ධතිය තුළ දිය වී ඇති බුද්ධිමය නැමියාව සහ ඒ වෙනුවට ආදේශ වී ඇති සිහින මත පදනම් වූ න්‍යායික ඛේදවාචකය තුළ විසඳුම් ඇහිඳීම අපි එකිනෙකා පැටලී සිටින අවුලේ ප්‍රකාශනයකි. මෙය රාජපක්ෂට අතිශය වාසි ගෙන දෙනවා පමණක් නොව, රාජපක්ෂ තව දුරටත් තමන් දීන ලෙස පරාජය කිරීමට හැකි බලවේගයක් ජනතාව විසින් ඇති කිරීම බැරෑරුම් කිරීමට මෙය පිටිවහලක් කරගනු ඇත.

අදාළ අන්තවාදී බලවේග ද්විත්වයට, ක්‍රමෝපායික ට්‍රෝජන් වීරත්වයක් ආදේශ කිරීමට යන්ත දරමින් ඔවුහු රාජපක්ෂගෙන් ව්‍යුක්ත වී සිටින චරිත බව හුවා දැක්වීම අප අපට කරගන්නා ස්‌වයං-අපහාසයකි. එනමුත් එම ද්විත්වය අනුර කුමාර සමඟ ගැලපීමේ වරදක් නැත. මන්ද අනුර යනු ඔවුන් හා සමාන ගතිගුණ ඇති කාසියක අනෙක් පැත්ත නියෝජනය කරණ අයෙකි. ඔහු ඔහුගේ ලෝකය තුළ ප්‍රභල ආකර්ෂණයක් දිනා ගැනීමට හැකි මට්ටමට තල්ලු වීම් වූ කලී කිසිවක් නැති තැනට යමක් ලැබීමකි. එය කිසිවක් නැති තැනක් බවට පත් කරනු ලැබුවේද අනුර වැනි අයවලුන් විසින්මය. මෙය දීර්ඝ වශයෙන් කතා කළ යුතු පුළුල් මාතෘකාවකි. නමුත් ලංකාවේ දේශපාලනය තුළ කිසිවක් නැති තැනට යමක් ලබාගත් අයවලුන් ඉතා කෙටි දුරක් ගිය අතර ඔවුහු විවිධාකාරයේ නෂ්ඨ වීම් වලට බඳුන් විය. ධර්මරාජ්‍යය මෙන්ම පංච මහා බලවේගය අවසානයේදී නිරුවතින්ම නැටීමට සිදුවූයේ මැදමුලනේ තාලයටය.

ඔවුන්ගේ වත්මන් හැසිරීම, රැගෙන ඔවුන්ගේ වීර කතා නවාකාරයක සචේතනික මෙන්ම ආවේණික අවංක උපායක් ලෙස හුවා දැක්වීම සහ රාජපක්ෂ සමඟ එක්ව ඔවුහු රටේ හානියට සිදුකළ කටයුත්ත දශමයකට මායිම් නොකර ඔවුහු රට වටේ එක වටයක් ගිය පසු මහජන මතය වෙනස් වන්නේය, නමැති ඔවුන්ගේ අඥාන වීරත්වයට අත්පොලසන් දීම සැබවින්ම එක පැත්තකින් ඔබ වෙලී සිටින මෝඩ කමකි. අනෙක් අතින් එය විසින් ඔබ තැටමීමට උත්සහ කරනු ලබන්නේ ගතික බලය සහ සංස්කෘතික අවුල හමුවේ තම අපල දුරුවීම සඳහා අතේ බැඳගත් පිරිත් නූල තබාගෙන ඇමෙරිකානු ඩෙනිම ඇඳ කොණ්ඩයට ජෙල් ගෑම පිළිබඳව වූ පැරණි අභියෝගයට මුහුණ දීම පිළිබඳවය. මෙම පැරණි අභියෝගය, උතුරේ ප්‍රභාකරන් විසින් සේම දකුණට පැමිණි නිල් චිත්‍රපට වලින් මුළුමනින්ම අතුගා දමනු ලැබූ මෝහය වන අතර, එය තේරුම් ගැනීමේදී කාලය පමණක් වෙනස් විය. එම තේරුම් ගැනීමට ගත කළ කාලය තුළ විමල් මෙන්ම චම්පික ද චරිත බවට පත් වූහ.

වෙනස සිදු වී ඇත. එම වෙනස තේරුම් ගැනීමට සහ අනෙකාට තේරුම් ගැනීමට ඉඩ සැලසීම සඳහා ගත වන කාලය තුළ කක්කුට්ටන්ද ඍජුව ගමන් කරන බව ඕනෑම අයෙකුට කිව හැකිය. රටේ පවතින්නේ කක්කුට්ටන් විසින් කක්කුට්ටන් තේරුම් ගැනීම පිළිබඳව වන ප්‍රශ්නයක් නොවේ. රටේ පවතින්නේ මිනිසා පිළිබඳව කක්කුට්ටන්ගේ කියවීමක්ද නොවේ. එනම් රටේ පවතින්නේ කක්කුට්ටා පිළිබඳව වන මිනිස් කියවීමකි. ඒක රාශි විය යුත්තේ එයටය. ඔබ ඊට අනුගත නොවන්නේනම්, ඔබද පුරාණ ග්‍රීක ඛේදවාචකයට නව ශ්‍රී ලාංකික සිදුවීම් එකතු කරන්නෙක් පමණි. කල්පිත සකස් කොට එම කල්පිත සැබෑ ලෝකයේ සිදු වුවහොත් තමන්ගේ මෝඩ උජාරුව පෙන්විය හැකිය. “ඕකනේ මම කිව්වේ,” වූ කලී මෙම බුද්ධිමය ස්‌වයං-වින්දනයේ සංස්කෘතිකගත කුහක විනිශ්චයේ ප්‍රකාශනයයි.

“ලාංකික මාක්ස්වාදීන්”, තම මාක්ස් සිදුරු සහිත සාක්කුවෙන් එළියට ගෙන විමල්ට තඩිබාන ලෙස අණ කළ පසු වැලහින්නක මෙන් හඬා වැටුණු විමල්ට හමු වූ වඩාත් පහසු සහ තිබු බලයට වඩා තම බලය වැඩි කරගත හැකි ක්‍රමය වූයේ, පෙර දිනයේ චම්පික සහ අතුරලියේ රතන හිමි විසින්, මහාචාර්ය නලින්ද සිල්වාගෙන් “උදුරාගනු” ලැබූ නෛතිකයම නොවන සහ එය නොවන්නේත් නොවන්නක් සමඟ පණුවෙකු මෙන් එල්ලීමය. මේ ආකාරයේ දේශපාලන උපායන් කිසිවෙකු හෝ කියන්නේ නම් ක්‍රමෝපායික වැඩක් සහ එමඟින් රටේ එක් වටයක් ගොස් ඉන් තම සෙල්ලම දැමිය හැකි යැයි, ඊට දිය හැකි සරලම පිළිතුර වූ කලී වෙන කිසිවක් නොව, ඔබ රෑ වැටුණු වලේ දවල් යළි යළිත් වැටීමට නොව ඔලුවෙන් හිටගෙන පැනීමට උත්සහ කරන්නක් බවයි.

විමල් වීරවංශ හෝ චම්පික රණවක අවංක චේතනාවෙන් රාජපක්ෂට එරෙහිව එක අඩියක් හෝ තැබුවහොත්, එක්සත් ජාතික පක්ෂය මෑතකදී හම්බන්තොටදී ඉගෙන ගත් පාඩමට වඩා ගුණාකාර කිහිපයකින් වැඩි පාඩමක් ඉගෙන ගනු ඇත. එහි ස්වභාවය සහ හැඩරුව වෙනස් විය හැකිය නමුත් රාජපක්ෂගේ අපේක්ෂණය එක සමානය. දේශාපාලනය නාමයෙන් අදේශපාලනය සෙල්ලම් කරන්නේ එලෙසය. මෙය අවැසි කළ අවැසි ලෙස වඩා හොඳින් සිදු කිරීමට රාජපක්ෂ දන්නේය.

ඔවුහු කලකෝලාහල කළ හැකි අයවලුන් වෙති. නමුත් රටේ පවතින බරපතල ගැටලුවට ඔවුන් සතුව විසඳුම් නැත. එම විසඳුම් පැතිර පවතින්නේ චම්පික මෙන්ම විමල්ලා පසුගිය කාලය පුරාම සිදුකරනු ලැබූ දේශාපලන වංචාවට ඉඩක් නැති තැනය. එය නැති වීම වූකලී විමල් මෙන්ම චම්පික ද දේශපාලනික නැති වීමකි. මෙම යථාර්ථය පසෙක තබා නිවටයින් සේ රටේ බරපතල හානියක් කළ බලවේග වලට වීරත්වයක් ආදේශ කිරීම සහ ඔවුන් මාර්ගයෙන් රාජපක්ෂ හිරිවැටී බිමට පතිත වන්නේය, යන්න අපේක්ෂා කිරීම දෙවැනි වන්නේ පිටසක්වලින් පැමිණ රටේ විපක්ෂයක් තැනීමේ භාරදූර කටයුත්ත කරනු ඇතැයි සිහින මැවීමටය.

අමතක නොකළ යුතු කරණය වන්නේ, බිරිඳ සමඟ පවතින තම සුළු ආරවුල ලිහා ගැනීම සඳහා, පෑළ දොරෙන් පැන යන ස්වාමිපුරුෂයා වෙනුවෙන් හඬා වැළපූ ස්ත්‍රීය නැමති දේශපාලනය වත්මන් ලංකාවේ වලංගු භූමිකාවක් නොවේ. මන්ද නිවසේ ඉදිරි දොර අභියස පෝලිම් ගැසී සිටින පිරිමින් ගැන අදාළ ස්ත්‍රීය වඩාත් හොඳින් දන්නා හෙයිනි.

අදේශපාලනික රාජපක්ෂගෙන් දේශපාලනය බලාපොරොත්තු වීම නැමති අවුල තුළ චම්පික මෙන්ම විමල්ද දේශපාලනික වශයෙන් මහා මොළකාරයින්ය. එය එසේ නොවන බව සමස්ථ රට, තවත් එක් නරි නාඩකමක් නැටීමට පෙර තේරුම් නොගතහොත් විමල් මෙන්ම චම්පික ඇතුළු “දේශ හිතෛෂී” කඳවුර එක්ව, සම්මත කරගනු ලැබූ 18 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට පෘථුල සදාරණත්වය ලැබෙනු ඇත. එය කාගේ ආශිර්වාදය ද යන්න සිතා බැලිය යුතු අත්‍යවශය කාරණයකි. අපි තවදුරටත්, කක්කුට්ටන්ට මිනිසුන් කියවීමට ඉඩදෙනේද? මිනිසා විසින් කක්කුට්ටා කියවන්නේද යන්න තීරණය කලයුතු කාලය යළිත් පැමිණ තිබේ.

නිලන්ත ඉලංගමුව | Nilantha Ilangamuwa
vikalpa.org

Wednesday, May 7, 2014

වෘත්තීය සමිතිවලට රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්ති වෙනස් කිරීම්ට ඉඩ දිය යුතු නෑ - අනුර කුමාර දිසානායක

මැයි දිනයට ක‍ටුස්සොත් රතු පාටයි කීමෙහි අර්ථය ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ නව නායක මැතිඳුන් ඊයේ පාර්ලිමේන්තුවේදී මොනවට පැහැදිලි කළේය.

නායක මැතිඳා කිවේ මෙසේය. වෘත්තීය සමිතිවලට රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්ති වෙනස් කිරීම්ට ඉඩ දිය යුතු නැති බවය. මේ ඓතිහාසික කතාවෙන් තමන් ගේ ක‍ටුසු වෘතය හෙළි වේයැයි අනුර මැතිඳා හීනෙන්වත් නොසිතන්නට ඇත.මන්ද මේ වන විට මේ ධනේශ්වර මඩ ගොහොරුවට වැටී ධම්මිකලා ටිරාන්ලා කිලීලා සමඟ දියඹුං ගැසීමේ ක්‍රීඩාවෙන් ඔහු සංතෘප්තව ඒහා ඒකාත්මව නිරාමිස ප්‍රිතිය හා සමාන ප්‍රීතියක් බුක්ති විඳිමින් සිටින බැවිනි.

සිව් වසරක සම සෞඛ්‍ය උපාධිය වසරකින් කප්පාදු කිරීම සිදුකළේ රජයේ වෛද්‍ය සංගමයේ මැදිහත් වීමෙන් යැයි ආණ්ඩුවෙන් දුන් උත්තරයට පරල වී අනුර ඇසුවේ 'එහෙම කොහොමද වෘත්තීය සමිතියකට රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්ති තීන්දු කිරීමට ඉඩ දෙන්නේ' කියාය.

සම සෞඛ්‍ය ප්‍රශ්නය විසඳා ගැනීම අනෙකකි. අපේ ප්‍රශ්නය අනුර මැතිඳුන්ගේ මෙම ප්‍රකාශය කළ කටින්ද පුකෙන්ද යන්නය. මීට දින කිහිපයකට පෙර බීආර්සී ක්‍රීඩාංගනයට වී සමාජවාදී කම්කරු ආණ්ඩුවක් පිහි‍ටුවන්නට ගිරිය පුප්පාගෙන කෑගැසු අනුර කම්කරුවාගේ සංවිධානය වන වෘත්තීය සමිතිය ගැන ඊයේ කියන්නේ මොනවාද මේ.?

වැ‍රැදීමකින් හෝ ඔහු කිලී මහරාජාගේ උදව්වෙන් සමාජවාදී ආණ්ඩුවක් පිහි‍ටුවුවහොත් නැවත කියන්නේත් මේ කතාවම නොවේද? 

වෙනසකට විය හැක්කේ 'තොපි කොහොමද යකො මගේ ආණ්ඩුවේ ප්‍රතිපත්ති තීරණය කරන්නේ'යනුවෙන් වදන් ස්වරූපය වෙනස් වීම පමණය.

ධනෙශ්වර ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ කුළුණු තුන ‍රැක ගැනීමට මේ අනුර මැතිදා කටයුතු කළ ආකාරය අපට අමතක නැත. නිදහස අධ්‍යාපනය වෙනුවට රාජ්‍ය අධ්‍යාපනය ‍රැක ගැනීමට වලි කෑ හැටි අපට අමතක නැත. ඒ මදිවට ඔහුගේ අලුත් දැක්මෙන් අධ්‍යාපනය විකිනීමට කැමැත්ත පළ කළේය. සෞඛ්‍ය විකිනීම්ට කැමැත්ත පළ කළේය. රටේ ජීවනාලිය පෞද්ගලික අංශය යැයි කියන්න ඔහුගේ හිතේ කිසිදු කහටක් තිබුනේ ද නැත.

ඒ අනුව ඉහත ප්‍රකාශය ගැන අපිට පුදුම වන්නට දෙයක්ද නැත.

ඉතිං මැයි දිනයට රතුපාට වන මේ අං ක‍ටුස්සා ගැන තවමත් අපේ ජවිපේ විප්ලවවාදී නෝනල මහත්වරු හිතාගෙන ඉන්නේ මූ සමාජවදී කම්කරු විප්ලවය කොරල දෙනකම්ය.

Wednesday, April 30, 2014

මැයි දිනයත් කොල්ල කෑම…

අයිතිය නිදහස ජීවිත යාප්පුවෙන් පැහැර ගත්ත
සේප්පු පුරවන ඈයොත් මේ දවසෙත් අරක් ගත්ත
හරක් කියා පාලකයොත් ගැති හඬ මැද අසුන් ගත්ත
බලපල්ලා රවටන හැටි ටීවි එකට රූප ගත්ත

ශ්‍රම දහඩිය රට සම්පත හරි හරියට කොල්ල කමින්
විලි සංගේ නැති විදිහට මේ දිනයත් කෙළෙසවමින්
කම්කරුවත් පීඩිතයක් ගොන් රැළකට අන්දවමින්
මුසාවාද බණ අතරේ අර්ත නොමැති බණ දෙසමින්

රතු කොඩියෙන් ජාතක වුණු හිටපු වමට කෑ මොර දුන්
වලිගය යට ඉන්නා සැටි එම මහතුන් බලා ගනින්
පැරණි හඬට ජාතික පෙම පත අට ගෙන සින්දවමින්
විංකලයක හුලං ගහන ද්‍රෝහියන්ව බලා ගනින්

රතු කියන්නේ රතට මිසක වෙන පාටක් ලොවේ නොමැත
මැයි දිනයට පාට දුන්නෙ පහරන්නට නොව ඒ මත
නුඹලා ලඟ දනින් වැටුන පීඩිතයට මනස නොමැත
උන් ගලවා ගන්න පිණිස මැයි දිනයට හඬක් නොමැත

Mels Macasche-මෙල්ස් මාකැස්චේ..
Source from lankaevoice.com

ජයග්‍රහණයට ඇති එකම මාවත නොනවතින අරගලයයි ...!

වහල් හිමි සමාජයේ වහල් හිමියා නිරන්තර බියකින් පසු වුනේය. කුමන මොහොතක හෝ වහලුන් අඳුරු ඉරණම් යුගය බිඳ දමමින් අපට එරෙහිව කැරලි ගසනු ඇති බවට තිබු බියෙනි. ඒ ශාපලත් නිහඬතාවය එදා ස්පාටකස් ඇතුළු නිර්භීත වහලුන් විසින් බිඳ දැමීය. ඉන් පසුව නැවතත් ධනවාදයේ අසත්‍යට එරෙහිව සත්‍යවාදයේ පණිවිඩය ගෙන ආ මොහොතක් ලෙස 1886 ඔක්තෝබර් 7,8,9 දින පවතී ඓතිහාසික ඉලිනොයිස් අධිකරණයේ පවතී නඩුව හැඳින් විය හැක. 

1886 මැයි පළමු වනදා චිකාගෝ නුවර හෙමාකට් චතුරශ්‍රයට එක් වූ වීර කම්කරු ජනතාව දවස මුළුල්ලේම කරගෙන යනු ලැබූ සුරාකෑමට එරෙහිව තම ඉල්ලීම් දිනාගැනීම වෙනුවෙන් වැඩ වැරීය. තම ඉල්ලීම් වලට සාධාරණ පිළිතුරක් වෙනුවට ධනපති පාලකයන්ගේ වෙඩි උණ්ඩ දස අතේ මුදා හරිමින් චතුරශ්‍රය ලේ වලින් සිතුවම් කළේය. ඉන් අනතුරුව එයට නායකත්වය දුන් ඔගස්ටස් ස්පයිස් ඇතුළු නායකත්වය අත්අඩංගුවට ගෙන ඉලිනොයිස් අධිකරණය වෙත ඉදිරිපත් කළේය. පළමු නඩු දිනයේදී ඔහු විනිසුරන් ඉදිරියේ සිය කතාව පටන් ගත්තේ මෙසේය .

" මගේ සාක්ෂිය ඔබේ චෝදනාවයි "

" විනිශ්චයකාරතුමනි , මම මේ උසාවියේ කරුණු දක්වන්නේ එක් පන්තියක නියෝජිතයෙක් ලෙස අනෙක් පන්තියේ නියෝජිතයන්ටය. අදින් වසර 500 කට පෙර මෙවැනිම අවස්තාවකදී ඉතාලි ජාතික වැනීසියානුවෙකු වූ ඩොජේ ෆාහිරි ඔබලාගේ නීතිය ඉදිරියේ කල කියමනකින් මම ද ආරම්භ කරමි. " මගේ ශාක්ෂිය ඔබේ චෝදනාවයි " 

විනිසුරනි, ඔබට අනුව මා කල " අපරාධයේ " හේතුව ඔබේම ඉතිහාසයයි. පැය 16 ක වැඩ දිනයක් වෙනුවට , දරුවන් හා කාන්තාවන් මන්දපෝෂණයෙන් , වහල් භාවයෙන් මුදවා ගෙන පැය 8 ක වැඩ දිනයක් වෙනුවෙන් සටන් කිරීම එම අපරාධය නම් , එහි හේතුව ඔබ මිස , මිය යමින් තිබෙන , යලි කිසිදා ගොඩ ගත නොහැකි , කෘර ක්‍රමයක් වන ධනපති ක්‍රමය පවත්වා ගෙන යන ඔබ මිස අන් කවරෙක්ද ? 

විනිශ්චයකාරතුමනි, ඉහතින් දැක වුයේ මගේ අදහස්ය . ඒවා මගේ ජීවිතයේ කොටස්ය. ඒවා ඇඳුම් ගලවා ඉවත් කරන්නාක් මෙන් ගලවා දැමිය නොහැක. එසේ හැකි වුවත් මම එසේ නොකරමි. දිනෙන් දිනවැඩි වැඩියෙන් සමාජය තුල තහවුරු වෙමින් පවතින අදහස් , අප කිහිප දෙනෙකු එල්ලුම් ගස් යැවීමෙන් විනාශ කර දැමිය හැකි යයි ඔබ සිතන්නේ නම් , සත්‍ය කතා කිරීමේ වරදට මිනිසුන් කිහිප දෙනෙකුට මරණීය දණ්ඩනය ලබා දෙන්නේ නම් , සත්‍ය ප්‍රකාශ කිරීමේ වරදට දෙන වන්දිය මරණය නම් , ආඩම්බරයෙන් හා නිර්භීත ලෙස එම මිල අධික වන්දිය ගෙවීමට මම ඇතුළු මගේ මිතුරන් සුදානම් ..!!විනිසුරනි ඔබේ වධකයන්ට කතා කරන්න ...!!!

" සත්‍යය සොක්‍රටීස් , ක්‍රිස්තුස් , ජියාඩිනෝ, බෘනෝ, ජෑන් හස්, ගැලිලියෝ මගින් කුරුසයේ තබා ඇණ ගැසූ මුත් , ඔවුන් තවමත් ජීවමානය,. ඔවුන් මෙන්ම සත්‍ය වෙනුවෙන් දිවි දුන් මිනිසුන්ගේ හමුදාව සුවිශාල වන අතර ඔවුන් තැනු ,මාවත විශාලය. අපිදු එමග යාමට සුදානම් ...ඔබගේ අනීතික දඬුවම වහාම අප වෙනුවෙන් ක්‍රියාත්මක කරන්න . එයට මුහුණ දෙමු. !"

පසුව නඩුවට ඉදිරිපත් වූ වීර කම්කරු නායකයින් සියල්ලම එල්ලා මරා දැමිය. මේ ඔවුන්ගේ චායාරුපයයි.

අද ලොව පුරා ජනයා පැය අටක වැඩ මුරයක් භුක්ති විඳීමට ඔගස්ටස් ස්පයිස් වැනි විරුවන් පැය 16 කට වඩා කඹුරමින් , පීඩාවිඳිමින් සිටි යුගයට එරෙහිව කැරලි ගැසීය. හේමාකට් විරුවන් ගැන දන්නා අයද නොදන්නා සේ මේ සියලු අයිතීන් භුක්ති විඳින අතර ඔවුන්ගේ දිවා විවේකයේදී එම මාවත සමච්චලයට ලක් කරන අවස්ථාවන්ද දැකිය හැක. තවකෙක් පැය අටට අමතරව වැඩ කරමින් " අතිකාල " ලබන්නේද හේමාකට් චතුරශ්‍රයේදී ලෝකයේ කම්කරු ජනතාව වෙනුවෙන් දීවී පිදු විරුවන්ගේ නාමයෙන් බව හිතාමතාම අමතක කරති. එදා චිකාගෝ නගරයේ ගලා ගිය රක්ත වර්ණ ලේ දහරින් සිතුවම් වූ ලෝහිත ධජය සියලු කම්කරුජනයා සිය දෑතට ගත යුතුය. හෙට දින අභිමානවත් මැයි දිනය සමගියෙන්, එකාමෙන් , බේධ දුරලා ධනපති ක්‍රමයට එරෙහිව ගොඩනැගෙන විකල්ප බලය බවට පත් වන්න . එම දුෂිත ක්‍රමයට තිත තැබීමට එක් වන්න..! නිර්ධන පන්තියේ සමගිය යනු ධනපති ක්‍රමයේ මලගමයි ..!

කලාවට අනාගත පැවැත්මක් තිබේද?

විමුක්ති ජයසුන්දර ගේ නවතම කෙටි ච්ත්‍රපටිය වන හුස්ම වැටෙන ඇති කහපාට අරඹයා රාජගිරිය ට්‍රයිකෝන් කලා කේන්ද්‍රදී දීප්ති කුමාර ගුණරත්න විසින් පවත්වන ලද දේශණය ඔබට පහතින් සවන් දිය හැක.

බොබ් මාලේ මගහැරියේ කෙසේද?

Bob Marley
අප්‍රිකාවෙන් සොරකම් කොට
ඇමරිකාවට ගෙනා
මී හරක්‌ සොල්දාදුවා
ආ දා සිට සටනේ
මරන්නට නොව නොමැරී ඉන්නට

දනී නම් අයෙකු තම ඉතිහාසය
දැන සිටියි ඔහු තමන් පැමිණියේ කොහෙන් ද කියා
එවැන්නෙක්‌ කිසි දිනක නොකියයි
මා දන්නේ නෑ මා කවුද යෑයි

ඒ වෙනුවට ඔහු කියයි මෙසේ
මං ඇමරිකාවේ සිටින
නිකම්ම මී හරක්‌ සොල්දාදුවෙක්‌
අප්‍රිකාවෙන් හොරකම් කරගෙන
ඇමරිකාවට අරං ආ
මී හරක්‌ සොල්දාදුවෙක්‌
මං සටන් කරන්නේ මරන්නට නොව
නොමැරී ඉන්නටයි
මගේ රටවත් ජාතියවත් වෙනුවෙන්වත් නොව
සුද්දන්ට ජය ලබාදෙන්නයි
මං මී හරක්‌ සොල්දාදුවෙක්‌

මේ බෆලෝ සෝල්ජර් නම් සුප්‍රසිද්ධ ගීතයේ අර්ථයයි. ඇමරිකාවේ ස්‌වදේශිකයන්ට එරෙහිව සටන් කිරීම සඳහා අප්‍රිකාවේ සිට සුද්දන් විසින් ඇමරිකාවට පැහැරගෙන විත් සාදන ලද බෆලෝ සෝල්ඡ්ර්ස්‌ නමින් හඳුන්වන ලද සේනාංකයේ සෙබළුන් පිළිබඳව ගැයෙන මේ ගීතය අසා නැති කෙනෙක්‌ ලොව නැති තරම්ය. මේ ගීතයේ ගැබ් වන්නේ බටහිර සංගීතයේ රිද්මය නොවේ. වර්ෂ දහස්‌ ගණනක්‌ පුරා ඉමක්‌ කොනක්‌ නැති වන පෙතේ නිදැල්ලේ සැරිසැරූ අප්‍රිකානු ආත්මයේ රිද්මයයි. ගහකොළ සතා සීපාවා සමග දුක සතුට බෙදා ගත් කලු අප්‍රිකානු රිද්මයයි. එපමණක්‌ නොව එහි ගැබ්වන්නේ සුද්දන්ගේ කුරිරු උවමනාවන්හි ගොදුරක්‌ වූ අහිංසක අප්‍රිකානු අධ්‍යාත්මයන් වෙතින් නැඟෙන විලාපයයි. සුද්දන්ගේ කෲර සංස්‌කෘතියට එරෙහිව ජීවිතයට ආදරය කරන අප්‍රිකානු සංස්‌කෘතියේ විරෝධයයි.වර්ෂ පන්සීයක්‌ පමණ පුරා සුද්දන් විසින් මවා පාන ලද ව්‍යාජ ශිෂ්ටාචාරය එකම ගීතයකින් දෙපලු කළ ඔහු බොබ් මාලේය. ෂේක්‌ස්‌පීරියානු සම්භාව්‍ය සලු පිළි වලින් වසං කරන ලද, හාඩ් එලියට්‌ ගතේ සාත්‍රේ සම්භාව්‍ය පුස්‌තකවලින් මුවා කරන ලද ගොරහැඬි සුදු ආත්මයේ නිරුවත එකම ගීතයක්‌ මගින් හෙළිදරව් කළ ඔහු බොබ් මාලේය. ව

අපේ රටේ ඇතැම් නාගරික තරුණයන් බොබ් මාලේගෙන් ගෙන ඇත්තේ ඔහු සුද්දන්ගේ ශිෂ්ටාචාරයට විරුද්ධව ගෙන ගිය, එයට එරෙහිව කළ අරගලය නොව , ගංජා සුරුට්‌ටුව පමණකි. . බොබ් මාලේගේ ගීත අසන ගයන අය විසින් ම බොබ් මාලේ පාවා දී ඇත්තේ එසේය. බොබ් මාලේගේ සුදු අධිරාජ්‍ය විරෝධී අරගලය ලංකාව තුළ දී බටහිර ගැති සංස්‌කෘතියේ කොටසක්‌ බවට පත්ව ඇත්තේ එසේය. එබැවින් ඔහු ගැන නිවැරදි තක්සේරුවකට පැමිණෙන්න ! ලෝකයේ ජනතාවාදී කලාකරුවන් අතරින් බොබ් ට හිමිවන්නේ අද්විතීය තැනකි. ඔහු තරම් අව්‍යාජ කලාකරුවෙක් මා මෙතෙක් දැක නැත.

බොබ් මාලේ ස්‌වකීය එක්‌ ගීතයක මෙසේ කියයි.....

"ඔබේ මානසික වහල් භාවයෙන් අත් මිදෙන්න කාලය ඇවිත්

අපේ සිත් නිදහස්‌ කරගැනීමට අපටම හැර වෙන කිසිවෙකුට නොහැක"

බොබ් මාලේ අපට කියන්නේ කුමක්දැයි ඔබ නිවැරදි නිගමනයට එන්න ? මාලේගේ තවත් ගීතයක කොටසකින් මේ සටහන අවසන් කරමි.

"වෙඩි උණ්‌ඩයකට නතර කළ නොහැක අප

අපි බෑගෑපත් නොවෙ හිස පාත් නොකරමු

අපව මිලට ගැනීමටවත් විකිණීමටවත් නොහැක

ඔබේ ජීවිතය රත්තරන්වලට වඩා වටිනාකමින් බොහෝ ඉහළය"

Monday, April 28, 2014

කියුබාවට මොකද වෙන්නේ ?

ශ‍්‍රී ලංකාවේ වැඩබලන කියුබානු තානාපතිනි ඉන්දිරා ලෝපේස් මැතිණිය සමග කළ සම්මුඛ සාකච්ඡවක්

1. ප‍්‍රශ්නය : කියුබානු විප්ලවය දැන් වසර 55ක් වයස්ගතයි. ඇත්තවශයෙන්ම කියනවා නම් කියුබානු විප්ලවය දැන් පරිණතයි. එනිසයි කියුබානු විප්ලවය විශේෂයෙන්ම ලතින් ඇමෙරිකාවටත් එමෙන්ම මුළු මහත් අධිරාජ්‍යවිරෝධී ලෝකයටමත් පහන්ටැඹක් වී තිබෙන්නේ. ඔබට කෙටියෙන් විස්තර කළ හැකිද කියුබානු සන්නද්ධ අරගලයේ නියමුවන්, සන්නද්ධ අරගලයේ ජයග‍්‍රහණය සාමකාමී සමාජ පරිවර්තන විප්ලවයක් දක්වා වෙනස් කළේ කෙසේද කියා?

පිළිතුර :- කියුබානු සන්නද්ධ අරගලය වර්ධනය වූයේ ජුලි 26 ව්‍යාපාරයේ සහ අනෙකුත් වාමාංශික ව්‍යාපාරවල සහයෝගය ඇතිවයි. විශේෂත්වය වූයේ එම ව්‍යාපාරයන් සියල්ල විශේෂයෙන් එවකට කියුබාවේ වාමාංශික ව්‍යාපාර, ඇමෙරිකාවේ ආණ්ඩුවේ සහ සී අයි ඒ සංවිධානයේ පූර්ණ අනුග‍්‍රාහකත්වය ලැබූ ආඥාදායක බැටිස්ටාට එරෙහිව කටයුතු කළා. මෙම සහයෝගීතාව කි‍්‍රයාත්මක වූ කාලය තුළ, එනම් 1956 දෙසැම්බරයේ සිට 1959 ජනවාරි දක්වා කාලය තුළ විප්ලවීය හමුදාව ඔවුන් ක‍්‍රියාත්මක වූ භූමිය තුළ විශේෂිත තත්ත්වයක් අලූතින් නිර්මාණය කරනු ලැබුවා. ඉන් පළමුවැන්න දුප්පතුන්ගෙන් සොරකම් කිරීම මෙන්ම ඔවුන්ව මංකොල්ල කෑමෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම වැලකී සිටීම. දෙවැන්න ඔවුන්ට කිනම් විදියකින් හෝ ලැබුණු ආහාර වැනි දේ දුප්පත්තු සමග බෙදා හදා ගැනීම. එසේම දුප්පතුන් වෙනුවෙන් ඔවුන් ඉතා දුෂ්කර කොන්දේසි යටතේ පාසල් ආරම්භ කළා. ඔවුන්ට සහයෝගය දැක්වූවන් ආරක්‍ෂා කරගැනීමටත් විප්ලවවාදී හමුදාව උත්සුක වූවා.

1959 නව ජයග‍්‍රහණය කියුබානු ජන සමාජය ලද වහාම ෆිදෙල්ගේ නායකත්වයෙන් යුතුව බිහිවූ ආරක්‍ෂක අමාත්‍යාංශය විප්ලවවාදීන් සහ සාමාන්‍ය ජනයා ඝාතනය කළා වූ අයට එරෙහිව නඩු විභාග කරනු ලැබුවා. මෙම සියලූ නඩු කටයුතු මහජනයාට විවෘත වූවා. ක‍්‍රීඩාගාර සහ එළිමහන් ස්ථාන ඒ සඳහා යොදාගත්තා. ගුවන්විදුලිය වැනි ජනමාධ්‍ය ඔස්සේ නඩු කටයුතු ප‍්‍රචාරය කරනු ලැබුවා. මරණීය දණ්ඩනය නියම වූ වැරදිකරුවන්ට එසේ මරණීය දණ්ඩනය නියම කිරීමට පෙර ඔවුන් වරදකරුවන් බව ඉතාම සාධාරණව ඔප්පු කරනු ලැබුවා. සන්නද්ධ අරගලය ජයග‍්‍රහණයට පෙර තිබූ පොලීසිය සහ හමුදාව විසුරුවා හැරියා. චෝදනා නැති හමුදා සහ පොලිස් නිලධාරීන්ට විශ‍්‍රාම යාම හෝ තම හමුදාවටම බැඳීමට අවස්ථාව සලසා දුන්නා. එම ක‍්‍රියාවලියට හොඳම උදාහරණය නම් කියුබාවේ උප ජනාධිපතිවරයකු වන ජොසේ රාමොන් ෆර්නැන්ඩෙස් බැටිස්ටාගේ හමුදාවේ සිටි ඇමෙරිකානු පුහුණුව ලැබූ නිලධාරියකු වීමයි.

පළමුවරට පත් කළ ජනාධිපතිවරයා සමග ඇතිවුණු මතගැටුම් සමග දෙවැනි ජනාධිපතිවරයකු පත් කරනු ලැබූ අතර ඔහු ආචාර්ය ඔස්වාල්ඩෝ ඩෝර්ටිකොස්. ඔහුගේ පත්වීමත් සමගම විප්ලවීය හමුදාව සමාජ සහ ආර්ථික ක්‍ෂේත‍්‍රයන්ට වඩාත් සම්බන්ධ වුණා. ඔවුන් අතර සිටි වැඩියෙන්ම දැනුම සහ අවබෝධය තිබූ අය මහජන පරිපාලනයේ මුල් පුටුවලට යොමු කරනු ලැබුවා. ඉඩම් ප‍්‍රතිසංස්කරණය, නිවාස ප‍්‍රතිසංස්කරණය ඇමෙරිකානු සමාගම් සතු සියලූ දේපල ජාතිය සතු කිරීම ආදී ක‍්‍රියාමාර්ග ඒ අතර වුණා. ඒවාට සමගාමීව අධ්‍යාපනය න`ගා සිටුවීමේ වැඩසටහන්, ඉහළ බලධාරීන් කළ දේපල අපහරණය කිරීමේ විමර්ෂනයන් ආදිය සාර්ථකව මෙහෙය වූවා.

එදා සිටම ඉඩම් අයිතිය සීමා කිරීමේ ප‍්‍රතිපාදන ක‍්‍රියාත්මක කරවනු ලැබුවා. මූල්‍ය ආයතන සියල්ල රජයේ පරිපාලනයට නතු කෙරුවා. එසේම එක් පුද්ගලයකු සතුව තිබිය යුතු මුදල් ප‍්‍රමාණය සීමා කිරීමට අවශ්‍ය ප‍්‍රතිපාදන සකස් කෙරුණා. මධ්‍යම පරිමාණයේ සහ කුඩා පරිමාණයේ සමාගම් පමණක් රජයේ පාලනයෙන් නිදහස් කෙරුණා. එම තත්ත්වය 1968 දක්වා පවත්වාගෙන ගිය අතර එම වර්ෂයේදී දේපල සියල්ල රාජ්‍යය සතු කරනු ලැබුවා. කියුබානු ජාතික බැංකුවේ ප‍්‍රථම සභාපතිවරයා ලෙස අර්නෙස්ටෝ චේ ගුවේරා සහෝදරයාගේ නම ලියැවී ඇත්තේ, මම ඉහතින් විස්තර කළ ප‍්‍රතිසංස්කරණවලදී විප්ලවීය හමුදාව සාමකාමී සමාජ පරිවර්තන කාර්යයට දායක වූ අයුරු පෙන්වීමේ ආදර්ශය ලෙසිනුයි.

මෙහිදී සඳහන් කළ යුතුම කාරණාවක්ද වනවා. 1961 තරම්, ඈත කාලයේදී එනම් කියුබානු විප්ලවයේ ළදරුම අවධියේදී ඌරු බොක්කේ ආක‍්‍රමණයසිදු වූවා. එම ආක‍්‍රමණය ජයග‍්‍රහණය කර හුස්ම ගන්නටවත් ඉඩක් නොතබා ප‍්‍රතිවිප්ලවකාරී හමුදා ක‍්‍රියාමාර්ග ඇමෙරිකානු අවි ආයුධ සහ ආහාර සැපයීම් යටතේ ක‍්‍රියාත්මක වූවා. විප්ලවීය ආණ්ඩුව ක‍්‍රියාත්මක කළ මහා පරිමාණ ඉඩම් හිමිකම සහ මහා පරිමාණ ගොවිකම පලවා හැරීම සඳහා ගත් ක‍්‍රියාමාර්ග විසින් අගතියට පත් කොටස් විසින් ප‍්‍රතිවිප්ලවීය ක‍්‍රියාමාර්ගවලට නායකත්වය ලබා දී තිබුණා. මෙම කාලය තුළදීම එනම් 1962 දී මිසයිල අර්බුදය සිදු වූවා. මෙහිදී විප්ලවීය හමුදාව සාමාන්‍ය කාන්තාවන්ගෙන් සහ පිරිමින්ගෙන් සමන්විත කුඩා ආරක්‍ෂක ඒකක ගොඩනැගුවා. මෙම ගොඩ නැංවීම කෙතරම් සාර්ථක වූවාද කිවහොත් විප්ලවය ආරක්‍ෂා කිරීමේ කමිටුව නම් බලගතු සංවිධානය බිහිවූවා. මෙම කමිටු සියලූම නිවාස ඒකකවල සියලූම කර්මාන්තශාලාවල සියලූම ගම්මානවල පිහිටුවා, එමගින් සියලූම කඩාකප්පල් ක‍්‍රියා වලකා ගන්නට කටයුතු කළා.

විප්ලවය මුහුණ දුන් නව තත්ත්වය හමුවේ විප්ලවීය ආණ්ඩුවට නව පොලීසියක් බිහිකර ගැනීමට හැකි වූවා. එසේම නව බුද්ධිඅංශයක්, ශරීර ආරක්‍ෂක ඒකකයක් මෙන්ම වැඩබිමට, පතල් ආකරයට, රෝහලට, පාසලට ආදී සෑම තැනටම නව නායකයන් බිහිකර ගැනීමට අවස්ථාව උදා වූවා.

මෙම සියලූ කටයුත්තකදීම ජනතාව ඉතාමත් උනන්දුවෙන් තම දායකත්වය සැපයුවා. සියෙරා මයෙස්ත‍්‍රා කඳුකරයේ සිට සටන් වැදුණු විප්ලවවාදීන් වෘත්තිකයන් බවට පරිවර්තනය වූවා. ඒ සඳහා මග පෙන්වීම රාවුල් කැස්ත්‍රෝ විසින් කරනු ලැබුවා. අලූතින් බැඳුනු අයවළුන් සන්නද්ධව තැබීමට කටයුතු කළා. එලෙස කමාන්ඩර්වරු හත්දෙනකු යටතේ සමස්ත කියුබානු විප්ලවය ඉදිරියට ගියා. ඔවුන්ගේ ප‍්‍රධානියා වූයේ ෆිදෙල් කස්ත්‍රෝ සහෝදරයායි. කර්මාන්ත සහ ආර්ථික මෙහෙයුමේ කමාන්ඩර්වරයා වූයේ චේ ගවේරා සහෝදරයායි.

ඒ අනුව ඔබට පැහැදිලි ඇති කියුබානු ජනයාගේ අවංක කැපවීම, ඔවුන් අතර වන සමගිය සහ සමස්ත කියුබානු නායකත්වය එක්වීම මගින් අද කියුබාව ලබා තිබෙන සියලූම ජයග‍්‍රහණ ලබා තිබෙන බව.

2. ප‍්‍රශ්නය :- ඔව්ෟ අපි දන්නවා පසුගිය වසර 55 තුළ එක්සත් ජනපද අධිරාජ්‍යවාදය 637 වතාවක් ෆිදෙල් සහෝදරයා ඝාතනය කිරීමට උත්සාහ ගත්තා. ඒ හා සමානවම කියුබානු විප්ලවය විනාශ කිරීමටත් ඔවුන් උත්සාහ කළා. මගේ ප‍්‍රශ්නය වන්නේ කුමන විදියකින් හෝ එක්සත් ජනපද මර උගුලකට හසුවී ෆිදෙල් සහෝදරයා මිය ගියා නම් කියුබානු විප්ලවය එතැනින් අවසන් වනවාද?

පිළිතුර :- මම මුලදී විස්තර කළ ආකාරයට ඔබට පැහැදිලි ඇති කියුබානු විප්ලවය ජනතාවගේ විප්ලවයක් බව ඔවුන්ට අවබෝධ වී තිබුණා. ඒ අපගේ නායකයන් දැක්වූ අසීමිත කැප වීම, අවංක බව සහ නිහතමානීත්වය වැනි ගුණාංග නිසා. මම එක් උදාහරණයක් පවසන්නම්. ෆිදෙල් සහ සමහර කමාන්ඩර්වරුන් එකට එකතුවී හවානා නගරයේ ඇති එක්තරා ආපනශාලාවකට සැන්ඞ්විච් සහ ස්පැර්ගටි(නූඞ්ල්ස් වැනි ආහාරයක්* අනුභව කිරීමට නිතර නිතර යාම පුරුද්දක් කරගෙන තිබුණා.

එක්තරා රාත‍්‍රියකදී එක් අවන්හල් සේවකයකු ෆිදෙල්ට වස දීමට ඔන්න මෙන්න කියා තිබුණා. එහෙත් ඊට මොහොතකට පෙර ෆිදෙල් සීලියා සන්චෙස් හට කියුබානු රජයේ අධ්‍යාපන වැඩපිළිවෙළ සහ හෝටල්වල රැුකියා කළ ගණිකාවන් එම වෘත්තියෙන් ඉවත් කොට ඔවුන්ට නව රැුකියාවල නිරත වීමට අවස්ථාව සලසා දෙන්නේ කෙසේදැයි විස්තර කරන්නට වූවා. එසේම අද කියුබානු කාන්තාව භුක්ති විඳින දැවැන්ත ජයග‍්‍රහණවල ආරම්භ සනිටුහන් කළ අවස්ථාවද එය වූවා. ෆිදෙල්ගේ අදහස් දැක්වීම තුළ ගණිකාව යනු ධනපති සමාජය විසින් ඉතාමත් දරුණු විදියට සූරා කෑ සමාජ කොටස ලෙස කිසිදු විප්ලවවාදියකුට ඔවුන්ට අමතක කළ නොහැකි බවත් එම කාන්තාවන් ඇමෙරිකානු නාවික හමුදාව පවත්වාගෙන ආ ගණිකා නිවාසවලින් පැන යා නොහැකි වූ අය බවත් සාධක සහිතව ඔප්පු කර පෙන්වූවා. වස දෙන්නට සිටි අවන්හල් සේවකයා මේ සියල්ල හොඳින් අසා සිටියා. ඔහුගේ දුෂ්ඨ චේතනාව සැනෙකින් අතුරුදහන් වූවා. එසේ වීමට හේතු වූයේ ඔහුගේ බිරිඳ ඇමෙරිකානු හමුදා ගණිකා නිවාසයක ගණිකාවක් වූ බැවිනුයි. කියුබාවේ එතෙක් පාලනය කළ කිසිදු නායකයකු ඇගේ බිරිඳ වැනි ගණිකාවන් කෙරෙහි මෙතරම් සංවේදී වී තිබුණේ නැහැ. එනිසාම ඔහු ෆිදෙල් ඉදිරියට පැමිණ ‘‘මා මරණ දඩුවමට ලක් කළ යුතු නම් මට එය ලබාදෙන්න මොකද ඔබ මට වඩා හොඳ අවංක මිනිසකු නිසා. ඔබ මගේ ආයුෂත් රැුගෙන දිගු කාලයක් ජීවත් විය යුතුයි’’ කියා පැවසුවා. ඉන්පසු ඔහු අත රැුඳුණු වස ෆිදෙල් සහෝදරයාට භාර දුන්නා. එසේම ‘‘මම වැනිම වූ තවත් පුරුදු පුහුණු කළ අය ඔබේ ජීවිතය රැුගෙන යාමට යොදවා තිබෙනවා. කරුණාකර අනවශ්‍ය අවදානමක් ගන්න එපා’’ කියා පැවසුවා.

එදා රාත‍්‍රියෙන් පසුව කියුබානු නායකයන් හුදකලාව ගමන් නොයාමටත් සියලූ නායකයන් එකම තැනකදී ආහාර ගැනීමටත් තීරණය කළා. එසේම ඔවුන් සියලූ දෙනාගේ රාත‍්‍රී නවාතැන්පොළ ලෙස කියුඩාඞ් ලිබර්ටාඞ් ලෙස අද නම් කර ඇති හමුදා කඳවුර තෝරා ගත්තා. ඌරු බොක්කේ මෙහෙයුම ආරම්භයට ප‍්‍රථම ඇමෙරිකානු හමුදා මෙම හමුදා කඳවුරට බෝම්බ ප‍්‍රහාර එල්ල කළේ ඔවුන් එහි රැුඳී ඇතැයි සිතාගෙනයි.

ඇමෙරිකානු අධිරාජ්‍යවාදය ත‍්‍රස්ත ව්‍යාපාරය දියත් කර පහරදීම් 6000ක් කර කියුබානු පුරවැසියන් 3478ක් මරා දමා 2099කට තුවාල සිදු කර තිබෙනවා. දේපල හානිය ඩොලර් මිලියන දහස් ගණනක්. ඒ විතරක් නෙවෙයි. මෙම ත‍්‍රස්තක‍්‍රියා වළක්වාලීමට තවත් ඩොලර් මිලියන දස දහස් ගණනක් වියදම් කිරීමට සිදු වූවා. එම සියලූ මුදල් කියුබානු ජනයාගේ සුබ සිද්ධිය වෙනුවෙන් වැය කිරීමට තිබෙන මුදල්. ඔබ දැනටමත් දන්නා පරිදි ෆිදෙල් සහෝදරයා මරා දැමීමට 637 වතාවක් සී අයි ඒ සංවිධානය කුමන්ත‍්‍රණ කළා. මෙවැනි මාරාන්තික ඇමෙරිකානු අත පෙවීම් නිසයි කියුබානු රජය වීරයන් පස්දෙනකු ත‍්‍රස්ත කණ්ඩායම් අතර ස්ථානගත කරනු ලැබුවේ. කියුබානු නායකයන්ටත් එහි ජනයාටත් එල්ල වන මාරාන්තික ප‍්‍රහාර කල්තියා දැනගැනීමටත් ඒවා වළක්වාලීමටත් එවැන්නක් කළ යුතුම වූවා.

ෆිදෙල් කස්ත්‍රෝ ඒ කාලයේදී නිතර නිතර කියූ වැකියක් තිබුණා. ඒ තමයි ඔහුගේ ජීවිතය බේරුණේ ඔහු කළ පින් පව් නිසාම නොවෙයි. කියුබානු ජනයාගේ පිනත් ලෝකය පුරා විසිරී පැතිරී සිටින විප්ලවවාදීනුත් ඒ සඳහා හේතු වූවා කියන කාරණය. එය සත්‍යයක්. ළදරු විප්ලවීය කියුබානු රාජ්‍යයට තොරතුරු සපයන්නන්ට ගෙවීමට තරම් මුදල් තිබුණේ නැහැ. එනිසාම ලෝකය පුරා ජීවත් වූ අදටත් ජීවත් වන අපගේ සදාදරණීය නායකයාගේ ජීවිතය බේරා දීමට ඇප කැප වූ සැමට අපි ස්තූතිවන්ත වෙනවා.

එසේම ඔහු නිතර නිතර පවසන තවත් වදනක් තිබුණා. ‘‘නායකයා වැදගත්ෟ නමුත් ඔහු වැදගත් වන්නේ ඔහුගේ පණිවුඩය නිවැරදිව රැගෙන යා හැකි නම්, ජනතාව සංවිධානය කර ගත හැකි නම්, ජනතාව දැනුවත් කර හැකි නම් සහ ඔහු දකින සුබ සිහිනය සාක්‍ෂාත් කර ගැනීමට හැකි නම් පමණයි’’ කියන වදන.

එසේම ඉතාම ජනප‍්‍රිය වූ ඔහුගේ වදන නම්,

‘‘මිනිසා මියයයි, එහෙත් පක්‍ෂය ඉතුරු වේ’’ යන්න. එනිසා කියුබාවට පක්‍ෂයක් තිබේ, වැඩපිළිවෙළක් තිබේ. එසේම කියුබානු ජනයා සමගම බද්ධ වූ හමුදාවක් තිබේ. එසේම ජනතාව ඔවුන් එකිනෙකා රැුගෙන ආ ආයුෂ ගතකර මිය යනු ඇත. එයයි අපි අත් විඳින සත්‍යය.

3. ප‍්‍රශ්නය :- ඔබතුමිය පවසන ලෙස කියුබානු විප්ලවය ඉදිරියට යන්නේ පුද්ගල පෞරුෂයන් මතින් නොවෙයි. එසේ නම් කියුබානු සමාජය ඉදිරියට යන්නේ කුමන දෑ පදනම් කරගෙනද? කියුබානු සමාජයේ පදනම කුමක්ද?

පිළිතුර :- අපි දන්නවා වසර 40000ක් පමණ අතීතයේ සිට මානවයා ඉදිරියට පැමිණෙන්නේ මානව සමාජයේ ධාරිතාවයන් සංවර්ධනය කරගනිමින් බව. එහි සරල අර්ථය නම් සමාජමය නිෂ්පාදන සහ එම නිෂ්පාදන සමාජය වෙනුවෙන්ම නිපදවීම යන්නයි. නමුත් අපි දන්නවා ලෝකයේ සියලූම ආර්ථික ක‍්‍රමවේදයන් සකස් වී තිබුණේ සම්පත් පෞද්ගලික පදනම මත බෙදාහදාගැනීමක් අරමුණු කර ගනිමිනුයි යන්න.

මෙයට විරුද්ධව යමින්, සමාජවාදී ක‍්‍රමය තුළ මානවයා, භාණ්ඩ නිෂ්පාදනය පමණක් නොවෙයි ඒවා බෙදා හදා ගැනීමත් වඩාත් සමාජමය ආකාරයෙන් කරන්නට, වඩාත් සාමූහික ආකාරයෙන් කිරීමට උත්සුක වූවා. මේ නිසයි දේපලවල අයිතියේ ස්වභාවය වෙනස් වූවේ. මක්නිසාද යත් සමාජවාදී ක‍්‍රමයේදී දේපලවල අයිතියේ ස්වභාවය වඩාත් සමානාත්මතා පදනමින් ක‍්‍රියාත්මක විය යුතුයි. එනිසයි අපට අවශ්‍ය වන්නේ පරාර්ථකාමී හැ`ගීම් සහ සහයෝගීතාවය, තම අධ්‍යාත්මය තුළට කිඳා බැසගත් ජනතාවක් වෙසෙන සමාජයක්. චේ සහෝදරයා නිතරම කියූ වදනක් තිබෙනවා ‘‘සැබෑ විප්ලවවාදියා යනු ආදරය හද තුළ පුරවාගත් එසේම මානව වර්ගයා වෙත තව තවත් ආදරය පතුරවන පුද්ගලයායි’’ යන වදන. ඔහු ඒ වදන නිතරම පැවසුවේ එවැනි සමාජයක් කියුබාවේ ගොඩනැංවීමේ උවමනාවෙනුයි. නමුත් අපි දිගුකලක් තිස්සේ අත්දැකීම් ලබා තිබෙනවා. එනම් ප‍්‍රංශ කොමියුනයේ සිට සෝවියට් සංගමය, පැරණි සමාජවාදී සමූහාණ්ඩු රාජ්‍යයන්, කොරියාව, චීනය පමණක් නොවෙයි වර්තමාන කියුබාව පවා ගත කරමින් සිටින්නේ සමාජවාදය ගොඩනැගීමේ එක් අවධියකයි යන අත්දැකීම.

ඔබ හොඳින් අවධාරණය කරගත යුතු කාරණයක් තිබෙනවා. එනම් ඉහත සඳහන් කළ කිනම් ක‍්‍රමයක් සලකා බැලූවත් සමාජවාදී ආර්ථික නීතිය සහ ඔවුන්ගේ නිෂ්පාදන බලවේගයන්ගේ ඉහළ සංවර්ධනය ඒකාත්මික කරගෙන තිබෙනවා. කාල් මාක්ස් සහ ෆෙඞ්රික් එංගල්ස් ඔවුන්ගේ සමාජවාදී චින්තනය ගොඩන`ගද්දී ඔවුන් පළමුව අවධානය යොමු කළේ ඉහත විස්තර කළ ප‍්‍රපංචයන්ගේ ඉහළම සංකලනය ඇති කිරීමටයි. දෙවනුවයි ඔවුන් අවධානය යොමු කළේ සමාජවාදී ක‍්‍රමවේදය පිළිබඳව. ඒ අනුව ලෝකයේ බහුතරය අතර සමාජවාදය වැළඳ ගැනීමට පෙළඹීමක් නැතිනම්, සමාජවාදය යනු තවත් එක් මනෝරාජ්‍යයක් පමණයි. සමාජවාදය කෙනකුට සාක්‍ෂාත් කරගත හැකි යැයි සිතුනද තව කෙනකුට සමාජවාදය ස්පර්ශ කිරීමට තරම් ලංවුවද ඉහත පැවසූ ආකාරයට සකස් නොවන්නේ නම් සමාජවාදය මනෝ රාජ්‍යයක් පමණක් වීම නොවැළැක්විය හැකියි.

ඒ අනුව යම්රටක සමාජවාදී අත්හදාබැලීම් කරන්නේ නම් එම රට සතුවන නිෂ්පාදන බලවේගයන් ඉහළම සංවර්ධනය ලබා ගත යුතුයි. එසේම ජනතා අවශ්‍යතාවයන් උපරිම ලෙස තෘප්ත කළ යුතුයි. නමුත් ඒවා අනාගත සමාජයට ගැළපෙන ආකාරයට නිර්මාණ විය යුතුයි. එම අනාගත සමාජයට ගැලපෙන මිනිසා ආත්මාර්ථයෙන් තොර වූ, අයිතිකර ගැනීමේ ආශාවෙන් වියෝ වූ තර`ගයෙන් ඈත් වූ සහ කෲරත්වය ප‍්‍රතික්‍ෂේප කරන්නකු විය යුතුය. මෙන්න මෙය තමයි ඉතාම අසීරු කර්තව්‍යය.

වත්මන් මානවයා දැනටමත් අමතක කර දමා තිබෙන ඉතිහාසයක් තිබෙනවා. ඒ තමයි ප‍්‍රාථමික සාමූහික සමාජයේ ජීවත් වූ මිනිසා තමන්ට ලැබුණු දේ බෙදාගත් ආකාරය. එම සමාජයේ මිනිසා තමන්ට ලැබුණු දේ සමාජයේ ඉතාමත් දුර්වල කොටස් අතර පවා සමානාත්මකව බෙදීයන ලෙස සියල්ල බෙදා හදා ගත්තා. එහෙත් මේ සියල්ල අමතකව ගිය වත්මන් සමාජයේ මිනිසා සිය දහස් ගණන් විරුද්ධවාදීභාවයෙන්, යුද්ධ, අනවශ්‍ය තර`ගය ආදිය පෙරට ගෙන එමින් සාමූහිකභාවයේ වටිනාකම් විනාශ කර තිබෙනවා. එසේම නවීන දැනුම, ඉහළ තාක්‍ෂණය සහ විiා දැනුම ගෝලීයකරණය සහ බිය ගැන්වීම තුළ දියකර, තනි පුද්ගල සහ ධනවාදයේ විනාශකාරී හරපද්ධතීන් තුළට ගොනු කර තිබෙනවා. ඒ අනුව ඕනෑම සමාජවාදී සමාජයක් මුහුණ දෙන අභියෝගයක් තිබෙනවා. ඒවා නම් නව සංස්කෘතියක් ගොඩනැ`ගීම, නව මිනිසකු, නව සමාජයක් බිහි කිරීමයි. සරලව කිවහොත් නව පුද්ගලයකු සහ නව සාමූහිකයක් බිහිකිරීමයි, සමාජවාදයේ අභියෝගය.

කියුබානු විප්ලවය නව මානවයකු බිහි කිරීම වෙනුවෙන් දැවැන්ත වෙහෙසක් ගනු ලැබුවා. ඉදිරියටත් ඒ සඳහා අපි ඇප කැප වෙනවා. එනිසා අපේ ජනතාව නිතරම දුකට කරදරයට පත් ජනතාව වෙනුවෙන් උපකාර කරනු ලබනවා. අපි ආඩම්බරයෙන් කියන්නට කැමතියි, තෙවන ලොව රටවල වෙසෙන දහස් ගණන් සිසුන්ට කියුබාවේදී අධ්‍යාපනය ලබා දෙනවා. එම අධ්‍යාපනයට නොමිලේ අධ්‍යාපනය, ආහාර ඇතුළු සියලූ වියදම් අඩංගු වෙනවා. හවානාවේ ඇති ලතින් ඇමෙරිකානු වෛi විiාලය රටවල් 123කින් පැමිණෙන දහස් ගණන් වෛi ශිෂ්‍යයන් පුහුණු කරනු ලබනවා. මෙම විශ්ව විiාලය තුළ ශ‍්‍රී ලාංකික සිසුන් 41 දෙනෙක් අධ්‍යාපනය ලබමින් සිටිනවා.

කියුබාව ජාත්‍යන්තර සහයෝගීතාවය සඳහා මානුෂික මෙහෙයුම් ආරම්භ කළේ 1963දියි. ඒ ඇල්ජීරියාවේදීයි. එදා සිට කියුබානු සහන සේවකයන් රටවල් 102ක සහන සේවා කටයුතුවල නිරතව සිටිනවා. ගණනින් කියුබානුවන් 132,000ක් ඔවුන් අතර සිටිනවා. වෛiවරුන් වගේම වෙනත් සෞඛ්‍ය ක්‍ෂේත‍්‍රයන්ට සම්බන්ධ කියුබානුවන් ඔවුන් අතර සිටිනවා. ලෝකයේ ජාතීන් 66කගේ ඉල්ලීම පරිදි වෛi සහයෝගීතා වැඩසටහන්වලට මේ මොහොතේදී කියුබානුවන් 38,866ක් සහභාගී වී සිටිනවා. ඔවුන් අතර වෛiවරුන් 15,407ක් සම්බන්ධ වී සිටිනවා. 2004දී ශ‍්‍රී ලංකාව මුහුණ දුන් සුනාමි ව්‍යසනයේදී කියුබානුවෝ ශ‍්‍රී ලාංකිකයන් සමග උරෙණුර ගැටී ශ‍්‍රී ලාංකිකයන්ට උදව් කළා.

කියුබාව රටවල් 28ක මිලියන 2.5ක දෘෂ්‍ය ආබාධිත ජනතාවගේ ඇස් පෙනීමේ තත්ත්වය වර්ධනය කරන්නට උදව්කර තිබෙනවා. ‘‘ඔව්ෟ මට පුළුවනිෟ’’ වැඩසටහනින් මේ වන විට මහාද්වීප 5ක මිලියන 7ක ජනතාවට ලියන්නට කියවන්නට ගණන් එකතු කරන්නට උගන්වා තිබෙනවා.

දකුණු අප‍්‍රිකානු වර්ණභේදවාදී හමුදාව ගෙන ගිය ආක‍්‍රමණ වැළැක්වීම සඳහා 1995 වර්ෂයේ සිට 1998 දක්වා ඇන්ගෝලාව කළ සටන්වලට කියුබානු සොල්දාදුවන් 300,000ක් පමණ සහභාගී වූවා. දකුණු ආප‍්‍රිකානු වර්ණභේදවාදී ආණ්ඩුව තීරණාත්මකව පරාජය කිරීමට හේතු වූයේ 1988 ජනවාරියේදී දකුණු ඇංගෝලාවේ කියුටෝ ක්වානාවැලේ ප‍්‍රදේශයේදී දකුණු අප‍්‍රිකානු වර්ණභේදවාදී හමුදාව තීරණාත්මකව පරාජය කිරීමයි. මේ සම්බන්ධව නෙල්සන් මැන්ඩෙලා කියුබාවට ස්තූතිය පළකර තිබුණා. නෙල්සන් මැන්ඩෙලා එක් අවස්ථාවකදී එම යුද ජයග‍්‍රහණය මෙසේ අගයා තිබුණා.

‘‘කියුටෝ ක්වානාවැලේ ප‍්‍රදේශයට කඩා වැදුණු උතුර අප‍්‍රිකානු වර්ණභේදවාදී හමුදාව පරාජය නොකර අපේ සංවිධානයේ පැවැත්ම තවදුරටත් යථාර්ථයක් වීමට ඉඩ ලැබෙන්නේ නැහැ. එදා එම හමුදාව පරාජය නොකළා නම් අද ඔබව ඇමැතීමට මට මෙතැනදී අස්ථාව ලැබෙන්නේ නැහැ. දකුණු අප‍්‍රිකාවේ නිදහස පිළිබඳව ලියැවෙන ඉතිහාසයේදී කියුටෝ ක්වානාවැලේ සටනේ ජයග‍්‍රහණය විශිෂ්ටත්වයෙන් ලියවෙනවා.’’

යුනෙස්කෝ වාර්තාවලට අනුව කියුබාව දකුණු අර්ධ ගෝලයේ ඉහළම සාක්‍ෂරතාව හිමි රටයි. එසේම වැඩිම පාසල් ප‍්‍රමාණයක් තිබෙන රටත් කියුබාවයි. ජාතික ආදායමෙන් 13%ක් වැනි වැඩිම කොටසක් අධ්‍යාපනය සඳහා වෙන් කරන රට වන්නේද කියුබාවයි. අධ්‍යාපනය ලබන දරුවන්ට අවශ්‍ය පොත් පත් පමණක් නොවෙයි, ආහාර පවා නොමිලේ ලබා දෙනවා. එය ප‍්‍රාථමික පන්තියේ සිට විශ්වවිiාලය දක්වා වූ සෑම සිසුවකුටම ලැබෙන අයිතියක්.

ඇමෙරිකානු අර්ධද්වීපය තුළ අඩුම ළමා මරණ අනුපාතිකය වන දරු උපත් දහසකට ළමා මරණ 4.6ක් යන අඩුම ළමා මරණ සංඛ්‍යාව වාර්තාවන්නේද කියුබාවෙනුයි. මිලියන 11.1 වන කියුබානු ජනතාවගේ සෞඛ්‍ය තත්ත්වය වෙනුවෙන් ඇප කැප වන්නට වෛiවරු 85,000ක් කියුබාවට සිටිනවා. එනිසා එක් වෛiවරයකුට අඩුම රෝගීන් සංඛ්‍යාවක් පරීක්‍ෂා කිරීමට තිබෙන රටවල් වලින් ප‍්‍රමුඛ රටක් ලෙස කියුබාව වාර්තා පොතට එක්වනවා. කියුබාවේ ප‍්‍රාන්ත 16හිම සියලූම අංගෝපාංග සහිත රෝහල බැගින් තිබෙනවා. එසේම නගර සභාවලටද එවැනිම රෝහල් වෙන්වී තිබෙනවා. එන්නත් පහසුකම්, ඇතුළුව පැය 24 පුරාම මෙම රෝහල් ක‍්‍රියාත්මක වෙනවා. එසේම සියලූ වෛi පහසුකමක්ම නොමිලේ ලබා දෙනවා. වඩා වැදගත්ම කාරණය අපේ සෞඛ්‍ය ක්‍ෂේත‍්‍ර තුළ රෝග වැළඳීමට පෙර ඒවා හඳුනාගෙන ප‍්‍රතිකාර කිරීම හෙවත් රෝග නිවාරණ මධ්‍යස්ථාන 52ක් ඉහළම වෛi තාක්‍ෂණය සහිතව ක‍්‍රියාත්මක වීමයි.

යුනිසෙෆ් වාර්තාවලට අනුව දරුවන් සුරැුකීම සම්බන්ධව හොඳම උදාහරණය කියුබාවයි. දරුවන්ගේ පාරාදීසය ලෙස හඳුන්වන කියුබාව පමණයි ලතින් ඇමෙරිකාවෙත් සමස්ත තුන්වෙනි ලොව රටවලත් ළමා මන්දපෝෂණය සම්පූර්ණයෙන්ම තුරන් කළ රට. කියුබාවෙන් පිටමං වූ බොහෝ කියුබානුවන් තම දරුවන්ගේ පාසල් නිවාඩු කාලයේදී කියුබාවේ ගත කිරීමට පවුල් පිටින් පැමිණෙනවා.

එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවර්ධන වැඩසටහන මගින් ආයු අපේක්‍ෂාව, අධ්‍යාපනය සහ ජීවන තත්ත්වය යන සාධක සැලකිල්ලට ගෙන රටවල් වාර්ෂිකව වර්ග කරනු ලබනවා. එම වර්ගීකරණයේදී ලතින් ඇමෙරිකානු රටවලිනුත් තුන්වෙනි ලෝකයේ රටවලිනුත් ලෝකයේ හොඳම රටවල් 10 අතරට අයත්වන එකම රට කියුබාව පමණයි.

මෙයයි කියුබානු විප්ලවය විසින් කියුබානු ජනතාවට ලබා දුන්නේ. එහි වට්ටෝරුව නිශ්චිතවම මෙය යැයි කිව නොහැකියි. එනම් සෑම ව්‍යාපෘතියක්ම ජයග‍්‍රහණයෙන් කෙළවර වනවා යැයි කිව නොහැකියි. සෑම ව්‍යාපෘතියකම දුර්වලතා පරාජයන් තිබිය හැකියි. වැදගත් වන්නේ එම දුර්වලතාවයන් සහ පරාජයන් බුද්ධිමත්ව හඳුනාගෙන ඒවා අවම කිරීමට, පරාජය කිරීමට උත්සාහ කිරීමයි. ඒ සඳහා අප අපගේ ව්‍යාපෘතිය වෙනුවෙන් අපගේම වූ ක‍්‍රමවේදයක් අනුගමනය කළ යුතුමයි. කියුබාව දැන් උත්සාහ කරනු ලබන්නේ තමන් ළ`ගා කරගත් සමාජ ජයග‍්‍රහණයන් තවදුරටත් සුරැුකිව රැුක ගැනීමටයි. එහෙත් අපි අපගේ ආර්ථික ක‍්‍රියාකාරීත්වය ජනතාවගේ අවශ්‍යතාවයන් තෘප්තකිරීම වෙනුවෙන් සංවර්ධනය කළ යුතුයි, ඉහළ නැංවිය යුතුයි. ඒ අනුව ආර්ථික සංවර්ධනය පමණක්ම අරමුණු කරගෙන අපි අපගේ ක‍්‍රියාකාරකම් ඉහළ නැංවිය යුතු නැහැ. එනිසාම ධරණීය සංවර්ධනය වෙත අපගේ තියුණු අවධානය යොමු විය යුතු වෙනවා.

4. ප‍්‍රශ්නය :- අද මුළු ලොවම දන්නා කරුණක් තමයි, කියුබානු විප්ලවය ජයග‍්‍රහණය කළ මුල් අවධියේ සිටම ඇමෙරිකානු අධිරාජ්‍යවාදීන් ආර්ථික සම්බාධක පනවමින් කියුබානු ජනයාගේ උත්තරීතර ජයග‍්‍රහණය විනාශ කිරීමට කාලයක් තිස්සේ උත්සාහ කරමින් සිටින බව. මෙම සම්බාධක හේතුවෙන් අද කියුබාවේ තත්ත්වය කෙසේද? එසේම කියුබානු රජය මෙම තත්ත්වය සමනය කර ගත්තේ කිනම් ආකාරයෙන්ද?

පිළිතුර :- කියුබාව සහ ඇමෙරිකාව අතර එදිරිවාදිකම් පටන් ගන්නේ කියුබානු විප්ලවය සිදුවීමට පෙරයි. ඇමෙරිකාව සෑම විටම බොරු හේතු, බොරු අයිතිවාසිකම් දක්වමින් කියුබානු ¥පත අත්පත් කර ගැනීමට උත්සාහ කළා. එනිසයි කියුබාවට අයත් වන ස්වාභාවික සම්පත්, එහි භූමිය, කියුබාව සතු ආකර, වෙරළේ ඇති බොකු සහ පශු සම්පත් ඔවුන් අත්පත් කරගෙන සිටින්නේ. එසේම කියුබානු විප්ලවයේ ජයග‍්‍රහණය සමග කියුබානු රජය මෙම සම්පත් ජාතිය සතු කිරීමේ ව්‍යාපෘතිය ආරම්භ කළා. ඔවුන් එය හඳුනාගත්තේ ඔවුනට එරෙහි සතුරු ක‍්‍රියාවක් ලෙසයි.

ඔවුන් ඒක පාර්ශ්වීය සම්බාධක පැන වූවා. එසේම වෙළඳ සම්බන්ධකම් සියල්ල අත්හිටවූවා. ඉන්පසුව ඔවුන් එම සම්බාධක වසරින් වසර අලූත් කරමින් තවතවත් තීව‍්‍ර කළා. ඌරු බොක්කේ මෙහෙයුම, මිසයිල අර්බුදය එහි ප‍්‍රතිඵල ලෙසයි අපි අත්විඳින්නේ. කල්යත්ම මෙම තත්ත්වය තව තවත් වර්ධනය කර සම්බාධකවල සිට අවහිර කිරීම හෙවත් වැටලීම දක්වා ඔවුන් දියුණු කළා. මා එසේ පවසන්නේ ඔවුන්ගේ ඊනියා සම්බාධක තුන්වෙනි පාර්ශ්වයේ රටවල්වලටත් බලපාන්නට පටන් ගත් නිසයි. යම් රටකට අයත් නැවක් කියුබානු වරායකට සම්ප‍්‍රාප්ත වුවහොත් එම දින සිට දින 180ක් යන තෙක් කිසිදු ඇමෙරිකානු වරායකට ඇතුළත් වීමට අවසර ලැබෙන්නේ නැහැ. තුන්වෙනි රටකින් කියුබාව මිලදීගන්නා යම් භාණ්ඩයක අඩංගු කොටස්වල ඇමෙරිකානු අයිතිය(ඇමෙරිකානු නිෂ්පාදිත කොටස්* 10%ට වඩා වැඩි වන්නේ නම් එම භාණ්ඩය කියුබාවට විකිණීම සම්පූර්ණයෙන්ම තහනම් කිරීමට ඇමෙරිකාව පෙළඹෙනවා.

යම් කිසි බැංකුවක් කියුබාව සමග ඇමෙරිකානු ඩොලර්වලින් හෝ වෙනත් මුදල් ඒකකයකින් ගනුදෙනු කළහොත්, කියුබාවේ වත්කම් භාර ගතහොත් එම බැංකුවට විශාල දඩයක් නියම කිරීමට ඇමෙරිකාව පෙළඹෙනවා. සමහර අවස්ථාවලදී ව්‍යාපාරිකයන් හට කියුබාවේ සංචාරය කර ඇමෙරිකාවේ සංචාරය කිරීමට අවසර දෙන්නේ නැහැ. ඇමෙරිකානු පුරවැසියන්ට කියුබාවේ සංචාරය කිරීමට නොහැකි වන ලෙස හිරිහැර කරනවා. එසේම ඇමෙරිකානුවන්ගේ මුදල් කියුබාවේ වියදම් කිරීම වළක්වන ක‍්‍රියාමාර්ග ගනු ලබනවා.

ඇමෙරිකානු අවහිර කිරීම කියුබානු ජනයාගේ අතිශයින්ම සංවේදීම ජනකොටස් වන වැඩිහිටියන්, ළදරුවන්, කාන්තාවන් සහ රෝගීන් හට ඉතා දැඩිව බලපානවා. එසේම කියුබානු රට සංවර්ධනය කිරීමට මෙම තත්ත්වය නරක ලෙස බලපානවා. අවහිර කිරීම් නිසා කියුබාවට වසරකට ඩොලර් බිලියන 1කට වඩා අහිමි වෙනවා. කියුබානු ජනයාට දැඩි දුෂ්කරතා ඇති කිරීමයි, ඔවුන්ගේ මෙම අවහිර කිරීම්වල අරමුණ වූයේ. එමගින් ඔවුන් කියුබානු ජනයා කුසගින්නේ තබා කියුබානු විප්ලවයට එරෙහි ප‍්‍රතිවිප්ලවීය ක‍්‍රියා මාර්ග කියුබානු ජනයා විසින්ම ගනු ඇතැයි ඇමෙරිකානු අධිරාජ්‍යවාදීන් තක්සේරු කරනු ලැබුවා. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය ‘සමූහඝාතනය’ යන්නට දී ඇති අර්ථ දැක්වීමට ඇමෙරිකාව කියුබාවට දක්වන අවහිර කිරීම් හරියටම සමානයි. එනිසයි ජාත්‍යන්තර ප‍්‍රජාව ඇමෙරිකානු අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ මේ මානව විරෝධී ක‍්‍රියාව 23 වතාවක් එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය තුළදී පරාජය කළේ. ඒ වගේම ඇමෙරිකානු අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ තිරස්චීන අවහිර කිරීම රටවල් 188ක් එකට එකතු වී පරාජය කරනු ලැබුවා.

5. ප‍්‍රශ්නය :- බටහිර මාධ්‍යය දැන් අර්ථකථනය කරමින් සිටිනවා කියුබානු සමාජවාදී ආර්ථික පදනම ධනවාදී ආර්ථික පදනමකට මාරු කරන්නට යන බවට. මේ සම්බන්ධයෙන් ඔබගේ පැහැදිලි කිරීම කුමක්ද?

පිළිතුර :- බටහිර මාධ්‍යය ලෝකයට පෙන්වන්නට උත්සාහ කරන්නේ සමාජවාදය යනු අසාර්ථක වූ පර්යේෂණයක් ලෙසටයි. සමාජවාදය යටතේ හෝ ධනවාදය යටතේ මානව වර්ගයා ලබාගත් සමාජ ජයග‍්‍රහණයන් සියල්ල අවතක්සේරුවට ලක් කරනවා. සෝවියට් සංගමය, චීන විප්ලවය සහ සමස්ත සමාජවාදී රටවල් ලද සමාජවාදී ජයග‍්‍රහණයන් සඳහා හොඳ උදාහරණයක් සපයනවා. පෑගෙන පීඩිත පන්තිය ලද ජයග‍්‍රහණයන් මොනවාදැයි කියා පෙන්වීමට. මෙම රටවල් පහන්තරුවන් ලෙස ලෝකවාසී පීඩිත ජනයාට, ගොවියාට, කම්කරුවන්ට සභ්‍යත්වයේ සශ‍්‍රීකත්වයේ ම`ග පෙන්වනවා. එම සමාජවාදී රටවල උදව්වෙන් සමස්ත තෙවෙනි ලොව රටවල ජනයාට තමන්ගේ පීඩිත අරගල ජයග‍්‍රහණය කරගන්නට පුළුවන්. එපමණක් නොවෙයි ඔවුන්ගේ ආර්ථික සංවර්ධනයේ මාවත විවෘත කරගන්නට පුළුවන්.

එනිසා ඔවුන්ට ලෝකපරිමානව සමාජවාදය ඉතිහාසය තුළ මිනිසාට ලබාදුන්නේ මොනවාද යන්නත් සමාජවාදී අදහස් මගින් මිනිස් හෘදසාක්‍ෂිය තුළ පැලපැදියම්ව ඇත්තේ මොනවාද යන්නත් සොයා බලා විනාශ කිරීමට අත්‍යාවශ්‍යයි. සමස්ත යුරෝපයේ පැවැතුණු සමාජවාදී රාජ්‍යවල අවසාන කොටසත් වල දමා ඉවර කිරීමට වලිකන අයට හරස් වීමටත් ඒවා නැවැත නගා සිටුවීමට සහයෝගය දීමටත් කියුබාව සූදානම්. මක්නිසාද යත් එම රටවල් ධනවාදයට එරෙහිව නොගියත් නොහික්මුණු නොමගගිය අධිරාජ්‍යවාදයට එරෙහිව අතීතයේදී ගත යුතු වූ විප්ලවීය ක‍්‍රියාමාර්ග තේරූ නිසා.

සමාජවාදී න්‍යායේදී, සමාජවාදය ගොඩනගන කාල සීමාවේදී, වෙළඳපොළ ඉතා වැදගත් කාර්යභාරයක් ඉටු කරන බව විස්තර කරනවා. එනම්, නිෂ්පාදනය සහ නිෂ්පාදන බලවේග අතර සම්බන්ධය හදන්නේ වෙළඳපොළයි. ඒ අනුව කියුබාව අද උත්සාහ කරන්නේ නිෂ්පාදන බලවේගයන්ගේ තත්ත්වය ඉහළට ගෙන ඒමටයි. එයයි අද අපි වහ වහා ඉටුකරමින් සිටින්නේ.

කියුබානු ආර්ථිකය දියුණු කිරීම කරනු ලබන්නේ නිෂ්පාදනය ඉහළ දැමීමේදී සමාජමය දේපලවලට දක්වන අසීමිත ගෞරවය එලෙසම තබාගෙනයි. අපි ආර්ථික පද්ධතිය දියුණු කිරීම කරනු ලබනවා. ප‍්‍රධානතම මර්මස්ථානවලට අතවත් නොතබමින් ඒ නිසයි අපි කියුබානු ආර්ථිකය දියුණු කරනවා යන වචනය භාවිතා කරන්නේ. එනිසයි අපි ආර්ථිකය ප‍්‍රතිව්‍යුහගත කරනවා යන වචනය භාවිතා නොකරන්නේ. කියුබාව කියුබානු සමාජ දේපලවල මූලික මුහුණුවර වෙනස් කරන්නේ නැහැ. නමුත් ජාතික ආර්ථිකයේ එල්ලී තිබෙන ආර්ථිකයේ සංවර්ධන ගමන අඩාල කරවන අතිරේක අවයව ඉවත් කිරීමයි කරනු ලබන්නේ.

ආර්ථිකය දියුණු කරලීම, යනු කළමනාකරණය නවීකරණය කිරීම, දේපල ප‍්‍රයෝජනවත් අංගෝපාංගයන් බවට පත් කිරීම සහ නිෂ්පාදන බලවේග සංවර්ධනය කිරීම ලෙසත් අර්ථ දැක්විය හැකියි. නමුත් එය ආර්ථික රාමුව සුනු විසුනු කිරීම හෙවත් ආර්ථික ප‍්‍රතිව්‍යූහගත කිරීම ලෙස අර්ථ දැක්වීම සම්පූර්ණ වැරදියි.

නව ආර්ථික මොඩලයන්, අපි අත්හදා බලනවා දේපල කළමනාකරණය කිරීම සඳහා රාජ්‍ය නොවන මොඩලයන් වන විදෙස් ආයෝජන, ස්වයං රැුකියා සහ සමූපාකාර ක‍්‍රම හඳුනාගනු ලබන අතර ඒවා දිරිමත් කරනු ලබනවා. ඒ අනුව නව ආර්ථික මොඩලය ආර්ථිකයේ විවිධ භූමිකා රග දක්වන අංග දිරිමත් කරනු ලබනවා. එම භූමිකාවන් අතර සමාජවාදී රාජ්‍යය සතු සමාගම් ප‍්‍රධාන භූමිකාවක් රගදක්වනවා.

තවමත් කියුබානු ආර්ථිකයේ ප‍්‍රධානම සන්නයන මාධ්‍යය වන්නේ සැලසුම් කරණයයි. විශේෂයෙන්ම මහා ආර්ථිකයේ ඉතුරුම් ලබා ගැනීමට සැලසුම් කරණය අතිශය තීරණාත්මකයි. යම් ආර්ථිකයක විශාල ඉතුරුම් නොමැතිනම් නිෂ්පාදන බලවේග සංවර්ධනය කිරීමට නොහැකි විශාල බාධක නිර්මාණය කරගන්නවා.

අපි සැලසුම්කරණය සහ ප‍්‍රධාන දිශානති උපකරණය අතර විශාල ඉතුරුම් බලාපොරොත්තු වෙමු. එලෙසම වෙළඳපොළ සහ වෙළඳපොළ සම්බන්ධකම් අතරද ඉතුරුම් බලාපොරොත්තු වෙමු. රාජ්‍ය නොවන සූත‍්‍රය හඳුනා ගැනීම යන්නෙන් අදහස් වන්නේ වෙළඳපොළ ක‍්‍රියාවලියකට අනුව නැවැත බෙදාහැරීම සඳහා ඉඩකඩක් විවරව පවතින බවයි.

6. ප‍්‍රශ්නය :- ඔබගේ පැහැදිලි කිරීමට අනුව කියුබාව ආර්ථික ප‍්‍රතිසංස්කරණය කරනු ලබන්නේ නැහැ. නමුත් ආර්ථිකය දියුණු කිරීම නැතිනම් උසස් කිරීම කරනු ලබනවා. මගේ ප‍්‍රශ්නය වන්නේ කියුබානුවන් වෙනත් රටවල භාවිතා කළ වාහන මිලදී ගන්නවා. ඔවුන්ගේ පැරණි දේපල විකුණනවා. ඒ මගින් නව පෞද්ගලික දේපොල ගොඩනගනවා. ප‍්‍රාග්ධනය අත්පත් කර ගන්නවා. තත්ත්වය මෙසේ වන විට ආර්ථිකය දියුණු කිරීම මගින් කියුබානු සමාජය සමාජවාදයේ සිට ධනවාදය දක්වා කඩා නොවැටෙන බව ඔබ කෙසේද කියන්නේ?

පිළිතුර :- කියුබානුවෝ නිවසක් හෝ වාහනයක් මිලදී ගැනීමේදී ලෝකයේ තිබෙන ඉහළම බදු ගෙවිය යුතුයි. දෙවනුව ඔවුනට එක් කාර් රථයකට හෝ එක් නිවසකට වඩා හිමිකම් කීමට අයිතියක් නැහැ. අනෙක් අතට කාල් මාක්ස් ප‍්‍රාග්ධනය ලෙස පැහැදිලි කරන්නේ කම්කරුවාට වැටුප් නොගෙවූ අතිරේක ශ‍්‍රමයේ වටිනාකමයි. කියුබාව තුළ අනෙකකු වෙනුවෙන් තමාගේ ශ‍්‍රමය සූරාකන්නට ඉඩදීමක් වන්නේ නැහැ. එනිසා කෙනකුට ප‍්‍රාග්ධනය උපද්දවීමට හැකියාවක් නැහැ. කියුබාවේ ජීවත්වන කෙනකුට නිවසක් තිබියදී කලාතුරකින් පරම්පරාවෙන් නිවසක් අයිතිවිය හැකියි. එය ඔහුට හෝ ඇයට විකිණිය හැකියි. එලෙසම එම මුදලින් වාහනයක් මිලදී ගත හැකියි. එසේම නව ව්‍යාපාරයක්(උදාහරණයක් ලෙස ආපනශාලාවක්* ආරම්භ කළ හැකියි. ඔහුට එම ආපනශාලාවට සේවකයකුගේ සේවය ලබා ගත හැකි නමුත් ඔහු එම සේවකයාගේ වැටුප සමග සමාජ ආරක්‍ෂණය වෙනුවෙන්ද මුදලක් ගෙවිය යුතුයි. එසේම ආපනශාලාවේ කළමනා සඳහාද ගෙවිය යුතුයි. බදු ගෙවිය යුතුයි. එසේම ඔහුද එම ආපනශාලාවේ සේවය කළ යුතුයි. ඒ අනුව කියුබාව හඳුන්වා දෙන නව ස්වයං රැුකියා ව්‍යාපෘතිය යටතේ ආදායමක් ලැබිය හැකියි. එහෙත් ‘‘ප‍්‍රාග්ධනය’’ කේන්ද්‍රගත වීම සිදුවන්නේ නැහැ. එසේම මෙම ක‍්‍රියාවලිය සමූපකාරයක ආකාරයෙන් වුවත් ක‍්‍රියාත්මක කළ හැකියි. කියුබානු ආර්ථිකය ඉහළ දැමීම සඳහා හඳුන්වා දෙන නව ක‍්‍රමය තුළ ආරම්භ කරන ස්වයං රැුකියා ව්‍යාපෘතියකදී හවුල්කරුවන් කිහිපදෙනෙක් වුවත් සිටිය හැකියි. නමුත් එක් හවුල්කරුවකුට අවශ්‍ය මූලික ප‍්‍රාග්ධනය සියල්ලම යෙදවිය හැකියි. එසේම අනෙක් හවුල්කරුවන් ඔවුන්ගේ මූලික කොටස පමණක් යොදවා තම දායකත්වය සැපයිය හැකියි. එහෙත් ඔවුන් එම ව්‍යාපෘතියට තම ශ‍්‍රමය දායක කළ යුතුයි. එවිට වසර අවසන් වන විට ආයතනයකට ඇති ණය තමන් වසරක් පුරා කළ සේවය මගින් හිලව් වී යනවා. ව්‍යාපාරයෙන් ලැබිය යුතු සියලූම ප‍්‍රතිලාභ සෑම දෙනා අතරම සමානව බෙදී යනවා. ප‍්‍රතිලාභ තමන් යෙ¥ ප‍්‍රාග්ධනය මත තීරණය වන්නේ නැහැ. එනිසාම ඔබ සඳහන් කරන ආකාරයේ ‘‘ප‍්‍රාග්ධනය සංකේන්ද්‍රණයක්’’(නෙගෙවූ ශ‍්‍රමය හාම්පුතකු වෙත ඉතිරි වීමක්* සිදු වන්නේ නැහැ.

කෙසේ වෙතත් විප්ලවීය නායකත්වයට සහ ජනතාවගේ පක්‍ෂයට අතිවිශාල කාර්යභාරයක් මේ සම්බන්ධව පැවරෙනවා. ඔවුන් මෙලෙස කියුබානු ආර්ථිකය ඉහළ නැංවීමේ ක‍්‍රියාවලිය නිවැරදිව ජනතාවට පහදා දිය යුතු වෙනවා. එහිදී ඉතාම දුෂ්කරම කාර්යය වන්නේ ‘‘ස්වයං රැුකියා’’ කිරීමට ඉඩ දෙන්නේ පුද්ගලයන්ට ධන කුවේරයන් වීමටවත්, නැවැතවතාවක් සූරාකෑම සමාජගත කරන්නවත් නොවෙයි කියා පැහැදිලි කිරීමයි. මෙය ඉතා අපහසු කාර්යයක් වන්නේ ලෝක පරිමාණව අදහස්වල තිබෙන නැඹුරුව වන්නේ ධනකුවේරයන් බවට පත්වීමේ ව්‍යාපාර කිරීම සිහිනය සමාජ ගතකර තිබෙන නිසයි. එනිසා අප දේශපාලනිකව සහ ෙසෙද්ධාන්තිකව මිනිසාගේ මෙම ස්වාභාවික නැඹුරුවට එරෙහිව කටයුතු කිරීමට අවශ්‍ය මූලික අඩිතාලම මෙන්ම ව්‍යාපෘති ඉතා සියුම්ව සකසා තිබෙනවා. සමාජවාදය තුළට ධනපති රූපකායන් වැඩමවා ගනිද්දී මුහුණ දෙන සංකීර්ණතාවයයි, අප හමුවේ විiාමාන වන්නේ.

ඒ අනුව මිනිසා ඔහු තුළ ස්වාභාවිකව පැනන`ගින කෑදර විනාශකාරී මනෝභාවයන් අත් හැරීම මගින් මේ සංකීර්ණතාවය ම`ගහරවා ගත හැකියි. බදු ගෙවීම අනිවාර්යයි. නීති රීති ඉතා තදින් ක‍්‍රියාත්මක කළ යුතුයි. අප එසේ කරන්නේ ප‍්‍රාග්ධනය නිපදවීමට නොවෙයි, ඒ වෙනුවට අපි හදවතේ ගැඹුරින්ම ප‍්‍රාර්ථනා කරන්නේ උතුම් මිනිස් ගුණාංග සමාජය තුළ වර්ධනය කිරීමටයි. ඒ අනුව අපගේ මෙම ව්‍යායාමය අරමුණු වන්නේ ධනකුවේරයන් බිහි කිරීමට නොව නව ව්‍යවසායන් බිහි කිරීමට පමණයි.

7. ප‍්‍රශ්නය :- සමාජවාදී රුසියානු සමූහාණ්ඩුව පවා පසුකාලයේදී කුඩා කුඩා රටවල් බවට බිඳවැටෙන්නට හේතු වූයේ ඔවුනගේ ආර්ථික දේහයේ කළ වෙනස්කම්. ඔබතුමියට සහතික විය හැකිද මෙවැනි තත්ත්වයකට කියුබාව ගමන් නොකරයි කියා?

පිළිතුර :- සමාජවාදය ගොඩනැ`ගීමේදී වෙළඳපොළ භාවිතා කිරීම නොවැළැක්විය හැකිම තත්ත්වයක්. කෙනකුට මෙම තත්ත්වය ප‍්‍රතික්‍ෂේප කිරීම කළ නොහැකියි. මක්නිසාද යත් කිසිම නිෂ්පාදකයකු වෙළඳපොළ යාන්ත‍්‍රණය ප‍්‍රතික්‍ෂේප කිරීමට තරම් අවබෝධයක් හෝ ජනයා එතරම් උසස් ලෙස ඒකීයභාවයකට, සමාජ අවබෝධයකට හෝ පරිවර්තනය වී නැහැ. ප‍්‍රශ්නය තිබෙන්නේ කෙතරම් දුරට වෙළඳපොළ අවශ්‍යද? කෙසේද සම්පත් බෙදාහරින්නේ? කියන කාරණයයි.

සෝවියට් සංගමය යනු අව්‍යාජ විප්ලවයක් නිර්මාණය කළ රාජ්‍යයක්. නමුත් 1967 දී චේ සහෝදරයා සෝවියට් සංගමයේ කළ සංචාරයෙන් පසුව කියුබාවට නැවැත පැමිණියේ ඉතාම කනගාටුවෙන්. එසේම චේ සහෝදරයා පවසා සිටියා සෝවියට් සංගමය ගෙන යන පර්යේෂණාත්මක ක‍්‍රමවේදය වෙනස් නොකළහොත් සෝවියට් දේශය අසාර්ථක වන බව. ඔහු පවසා සිටියා සෝවියට් දේශය ආපසු හැරී ඇති බව, වෙළඳපොළ යථාර්ථය හඳුනාගෙන ඇත්තේ වැරදියට බව ඔහු කීවා. එසේම ඔහු බලවත් කම්පනයට පත් වී සිටියේ සෝවියට් වැසියන් සහ නායකත්වය අතර විශාල ප‍්‍රතිවිරෝධයක් නිර්මාණය වීම පිළිබඳවයි. එසේම චේ සහෝදරයා කියා සිටියා සෝවියට් සමූහාණ්ඩුව ඔවුන් සතු සම්පත් ප‍්‍රයෝජනවත් ලෙස යොදාගන්නේ සහ ඒවා බෙදා හරින්නේ කෙසේද කියා තේරුම් ගෙන නැති බව.

පසු කාලයේ තව වැදගත් මූලිකාංග ඉහත අංගවලට එකතු වූවා. එය නම් අවි තර`ගයයි. මෙම අවි තරගය විසින් ඇමෙරිකානු සමාගම් සෝවියට් රුසියාවට බලකර සිටියා තමන් සතු සම්පත් සහ ධනය අවි තරගය වෙනුවෙන් විනාශ කරන ලෙස. නමුත් ඇමෙරිකාව කරනු ලැබුවේ ඒ සඳහා තෙවන ලොව රටවලට තිබෙන ධනය සහ සම්පත් ඔවුන්ගේ පවිටු උවමනාව වෙනුවෙන් සූරාකෑමයි. අපගේ සමස්ත විශ්වය පුරාම සැරිසරමින් ඇමෙරිකාව අදටත් කරන්නේ එයමයි.

මෙලෙස සෝවියට් සංගමය කළ තව බොහෝ අත්වැරැුදීම් ඔබ හමුවේ තබන්නට පුළුවනි. ඒවා ආර්ථිකයේ කළ වෙනස් කිරීම් නොවෙයි. ඔවුන් දේශපාලන වෙනස්කම් කරන්නටත් පටන් ගත්තා. එමගින් ඔවුන් පක්‍ෂය සහ ජනතාව අතර තිබූ තත්ත්වය ක‍්‍රමානුකූලව, ඓතිහාසිකව බිඳ දමා ගත්තා.

එසේම ඔහු (චේ ගුවේරා) පැවසුවා,

‘‘විප්ලවය ¥ෂණයට සහ තමන් තුළම වන අඩුපාඩුකම්වලට එරෙහිව සටන් කරන්නට සූදානම් නැතිනම් විප්ලවය යථාර්ථයක් වන්නේ නැහැ. විප්ලවය තමන්ගේ මූලයන් අහිමි කරගන්නේ නම් විප්ලවයට පැවැත්මක් නැහැ’’ කියා. නමුත් කියුබාව ඊට වෙනස් ක‍්‍රමයක් අනුගමනය කරමින් සිටින්නේ.

උදාහරණයක් ලෙස, කියුබානු ජාතික සම්මේලනය තම කම්කරු ප‍්‍රඥප්ති මගින් නව ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්තියක් සහ දේපල අයිතිය පිළිබඳ නව මගක් හඳුන්වා දුන්නා. එම ප‍්‍රඥාප්ති මුද්‍රණයෙන් පිටවුනු පසු ඒ සඳහා මිලියන 171 කුත් 680ක් වන තරම් විශාල අදහස් හා යෝජනා ඉදිරිපත් වූවා. මිලියන 2කුත් 800ක් වන කම්කරු පිරිසක් විවාදවලට සහභාගී වූවා. ලෝකයේ පවතින සහභාගිත්ව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය (නමුත් මේවා ප‍්‍රචාරය කිරීම බටහිර මාධ්‍ය ප‍්‍රතික්‍ෂේප කරනවා* පිළිබඳ හොඳම උදාහරණය තමයි කියුබාවේ තිබෙන්නේ.

ඇයි මෙය වැදගත් වෙන්නේ? එවැනි උපදෙස් ලබාගැනීමත් වැදගත් වන්නේ ඇයි? මක් නිසාද යත්, මෙයයි ඕනෑම විප්ලවයක තිබෙන මූලික ප‍්‍රධානම අංගය. විප්ලවයක් ප‍්‍රතිශෝධනය ලබන ක‍්‍රමය මෙයයි. වරද්දවා ගැනීම්වලින් නැවත උපදින ක‍්‍රමවේදය මෙයයි. වෙනත් අභිලාෂයන් තිබෙන නව පරපුරක් විප්ලවය තුළට ගොනු කරගන්නා ක‍්‍රමවේදයද මෙය පමණයි. කියුබානු විප්ලවයේ න්‍යෂ්ටිය එයයි. එනම් ‘‘අවංක මිනිසුන් සමගින්, අවංක මිනිසුන්ගෙන්, අවංක මිනිසුන් වෙතට ප‍්‍රදානය කිරීමයි’’

සංවාද සටහන : ජීවන්ත ජයතිස්ස

Friday, April 25, 2014

රතු මිනිස් රතු එළියට ජය වේවා!!!!!

දෘෂ්ටිවාදීමය හා පුද්ගලවාදයන් තුලට පටු වී කණ්ඩනය වෙමින් ලංකා සමාජය සුනු විසිණු වී ඇති මොහොතක, එක් වීම නැමැති වචනයට අර්ථයක් ගෙන දීමට ගන්නා මෙම අසීරු තත්ත්වය සංකෙතීය ලෙස හෝ මල් පල ගැන්වීමේ අවස්ථාවක් ලෙස වාමාංශිකයන්ගේ පුනර්ජීවනය ගැන කොන්දේසි විරහිතව සතුටට පත්විය හැකිය. පවත්නා සමාජ ව්‍යවසනයට ක්ණික පිළියමක් ලෙස මෙම එක් වීම නිර්වචනය කර නොගත යුතු සේම, යම් ලෙසකින් අසාර්ථකත්වයකට පත් වුවද ඒ පිළිබඳව ද කණගාටු වීම හෝ කණස්සල්ලට පත් විය යුතු ද නැත. මන්ද ලාංකික සමාජයට විකල්ප ආදරයක් සොයා යන මිනිසුන්ගේ ආදර සම්බන්ධයක් වන බැවින් අප සැම මෙම සහයෝගීතාව තව තවත් ශක්තිමත් කරනු පිණිස සහයෝගය පල කළ යුතු වෙමු.

අතීත පාඩම් ඉගෙන ගනිමින් පළමුව පවත්නා සමාජ ක්‍රමය පිළිබඳව ද දෙවැනුව ලෝකය පිළිබඳව ද තෙවැනුව තමා පිළිබඳව ද ඇති දැක්ම පුළුල් කර ගනිමින් ඉතා කුඩාවට වුවද ඇති කළ යුතු වන්නේ විශ්වාසයයි. සමස්ථ සමාජයම අද වන විට තමාට හා අනෙකාට පාරාජිකා වී ඇති දේශපාලනික යථාර්ථයක් තුල නව මිනිසෙකුට, නව සමාජයකට, නැවුම් භූමියකට අවශ්‍යව ඇත්තේ විශ්වාසයේ වැස්සයි. මේඝ ගර්ජන, විජ්ජුලතාවන්ගෙන් ද අඳුරු වූ අහසකින් පොළවට පතිත වන්නේ බලාපොරොත්තුවේ වර්ෂාව නම්, විශ්වාසයේ නියඟයට හසුව බලාපොරොත්තුවේ බීජ පොළොව මතින් දළු ලැමට බලා සිටින වග සහතිකය.

එනිසා වමේ කතිකාව තව තවත් පුළුල් වෙමින්, පුළුල් කරමින් වළාකුළු වැස්ස ගෙන එන්නාක් මෙන් ද ධනවාදය ගැටුම් ගෙන එන්නාක් මෙන් ද විශ්වාසයේ වළාවන් ද වැසි ද බවට පත් වීමේ යුතුකම හා වගකීම වාමාංශික සැමගේම කර මතට පැමිණ ඇත.

මිනිසුන් මත පමණක් නොවන එහෙත් බුද්ධිමත් මිනිසුන් සහිත ක්‍රමයක් මත මිනිසුන් ක්‍රියාකරන දර්ශනමය වැඩ පිළිවෙලකට ආකෘතිගත වූ කෙටි දිගු හා ඉතා දිගු විශ්වාසදායක දැක්මකට ගමන් කරන්නට හැකියාව ඇත්නම් අනාගතයට සුන්දර සිහින දරා සිටිය හැකිය. උපදින්නාට ද ජීවත් වන්නාට ද මිය යන්නාට ද එම සිහිනයේ ප්‍රාණය සමාජගත කළ හැකි වනු ඇත.

මෙකල වනාහී අලුත් සංස්කෘතියක් ඉල්ලා සිටින කාලයකි. අලුත් සංස්කෘතියක් අස්වැද්දිය යුතු දේශයකි. එය කළ හැකි යැයි වචන හා කාච මතින් සිතුවම් කළ ද, හැට වසරක අත්දැකීම් තුලින් උරුම කර දී ඇත්තේ මායාවක් වූ සිනමා සිත්තමකි. පවුල බලය හා ධනය කරපින්නා ගත් චංචාකාරී දේශප්‍රේමීන්ට හෝ ඔවුන්ගේ කාසියේ අනෙක් පැත්ත වන්නා වූ විශ්‍රාම ගිය බල ලෝබීන්ට මෙම සමාජ ක්‍රමය මිනිසාට යහපත පිණිස වෙනස් කළ නොහැකි වනු ඇත. එය සිදු කිරීමට හැකි මිනිසුන් බවට නිර්මාණය විය යුතු අතර අපට එය කළ හැකි යැයි යන විශ්වාසය පමණක් නොව භාවිතාව ද ක්‍රියාවද පරිණාමයක් බවට පත් කර ගත යුතුය. ඒ සඳහා සංවාදය ද සාකච්ඡාව ද විවිධත්වය තුල ඒකකත්වය ඇති කර ගැනීමට ඉවහල් වන බව භෞතිකවාදී අපෝහකය තුලින් පමණක් නොව ශිෂ්ටසම්පන්න දේශපාලන භාවිතාවන්ගෙන් ද පාඩම් උගන්වනු ඇත.

ඉතා පුළුල් අවකාශයකට ප්‍රජාතන්ත්‍රීය භාවිතාව පරීක්ෂා කිරීමටත්, වෙට්ටු නැති ගේම් නැති අංචි නැති සබෑ උවමනාවක අයිතිකරුවන් නොවී කොටස්කරුවන් බවට පත් වෙමින් අද මෙන්ශේවික් එකතුව හෙට දින බොල්ශේවික් එකතුව දක්වා නිර්මාණය කර ගැනීමට පුද්ගල කණ්ඩායම් පක්ෂ හා ජත්‍යන්තර ප්‍රගතිශීලී බලවේගවලට විශ්වසනීය තැනක් නිර්මාණය කළ යුතුව ඇත. ඒ සඳහා ඔබ උත්සාහ දරා ඇති බව ඉතිහාසය විසින් නිදොස් කරනු ඇත. එසේම එම උත්සාහයේ සිහිනය යථාර්ථයක් වීමේ පදනම දමමින් ලංකා භූමියට ආදර්ශය සපයනු ඇති නම් නිසැකවම ඉතිහාසය වෙනස් කළ මිනිසුන්ගේ රන් පිළිමවලට වඩා නිදහසේ හුස්ම ගත හැකි සමාජයක දුක් විඳින ජනයාගේ විමුක්තිදායකයන් වීමේ ප්‍රාණ වායුව බවට පත් වනු ඇත්තේ අනාගතය වර්තමානයෙන් උපකල්පනය නොකිරීමෙනි. ඒ සඳහා කළ යුතු කැප කිරීම් නම් වචනවලට වඩා විශාල වනු ඇත.

මෙම නිමේෂය ඔබලාගේ පුංචි වුව ද විශාල ප්‍රයත්නයට සුභ පතනු ලබන්නේ සෙසු සැබෑ උවමනාව ඇති මිනිසුන්ට මේ සඳහා එක් වීමට වැඩ පිළිවෙලක් හා දර්ශනයක් ඇති විවෘත මන්දිරයක් වේවා යන සුභ සිහිනය සහිතවය.

උදය ආර්. තෙන්නකෝන්

Thursday, April 24, 2014

ජවිපෙ උත්සාහ කරන්නේ ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය පන්නයේ වැදගත් පක්ෂයක් වෙන්න - දීප්ති

මැයි පලමු වැනිදා එළැඹෙන ලෝක කම්කරු දිනය නිමිත්තෙන් සංවාදශීලී සම්මන්ත‍්‍රණයක් වාමාංශික දේශපාලන පක්ෂ කිහිපයක සහභාගීත්වය සහිතව අද දින (අපේ‍්‍රල් 24) සවස 3.00 ට කොළඹ මහජන පුස්තකාල ශ‍්‍රවණාගාරයේදී පවත්වන ලදී. මෙම සම්මන්ත‍්‍රණය සංවිධානය කර තිබුණේ ‘ මැයි දිනයට කටුස්සොත් රතු පාටයි ’ යන තේමාව යටතේය. මේ සදහා කථිකයන් ලෙස නව සමසමාජ පක්ෂය නියෝජනය කරමින් ලීනස් ජයතිලක, නව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී (මාක්ස් ලෙනින්වාදී) පක්ෂය නියෝජනය කරමින් වී. මහේන්ද්‍රන්, ශ‍්‍රී ලංකා පෙරටුගාමී පක්ෂය වෙනුවෙන් දීප්ති කුමාර ගුණරත්න සහ පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය වෙනුවෙන් චමීර කොස්වත්ත යන සහෝදරවරු සහභාගී වූහ. සම්මන්ත‍්‍රණය අවසානයේ ඊට සහභාගී වී සිටි පිරිස් සම්බන්ධ වූ සංවාදයක් ද පවත්වන ලදී. සම්මන්ත‍්‍රණයේ දී කථිකයන් පහත අදහස් දැක්වූහ.

වී මහේන්ද්‍රන් (නව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී ( මාක්ස් ලෙනින්වාදී ) පක්ෂය) 

අද වෙන කොට කම්කරු අයිතීන් සදහා වූ දිනය ධනපති පංතිය ජනතාව රැුවටීම සදහා භාවිතා කරමින් තිබෙන ආකාරය අපි දකිනවා. ලංකාවේ උතුරු පළාතේ මේ වනවිට හමුදා පාලනයක් බිහිවී තිබෙනවා. දෙමළ හා මුස්ලිම් ජනතාවට එරෙහි විවිධ හිරිහැර සිදුවෙමින් තිබෙනවා. මහ බැංකු වාර්තා වල ඉහළ ආර්ථික වර්ධනයක් ගැන කථා කලත් එ ්කථා කරන ආර්ථික වර්ධනය ඇත්තටම දකින්නට නැහැ. බඩු මිල ඉහල ගිහින් ජනතාව පීඩාවට පත් වෙනවා. මාධ්‍ය වලින් සංවර්ධනයක් ගැන කථා කරනවා. ගොඩනැගිලි, වරායවල්, මහාමාර්ග හැදෙනවා. ප‍්‍රශ්නය මේවා කා වෙනුවෙන්ද කියන එකයි. මේව රටේ ජනතාව වෙනුවෙන් ඉදිවෙන ඒවා නෙමෙයි. මෙච්චර කල් හමුදා පාලනය හමුදා බලය පාවිච්චි කළේ උතුරේ දෙමළ ජනතාව මර්දනය කරන්න විතරක් කියලා මිනිස්සු හිතුවා නම් දැන් ඒ මර්දනය දකුණටත් ඇවිත් තිබෙන හැටි රතුපස්වලදී, කටුනායකදී අපි දැක්කා. පාලකයින් බොරු අධිරාජ්‍ය විරෝධයක් මවලා ජනතාව පීඩාවට පත්කරනවා. මර්දනය කරනවා. මේ තත්වය යටතේ සිංහල දෙමළ මුස්ලිම් වැඩ කරන ජනතාවගේ අයිතිවාසිකම් උදෙසා ව්‍යාපාරයක් ගොඩනැගිය යුතුව තිබෙනවා. ධනපති පාලනය ඉවත් කරල වැඩකරන ජනතාවගේ පාලනයක් සදහා සටන් කල යුතුව තිබෙනවා. 

ලීනස් ජයතිලක (නව සමසමාජ පක්ෂය) 

වැඩකරන ජනතාව මේ රටේ ඉතිහාසයේ කරපු දියුණුම සටන 1953 හර්තාලය. ඒ සටනේදී වැඩපොල මට්ටමින් එහාට ගියපු සටනක් ජනතාව කළා. ඒ වගේම ලංකා ඉතිහාසයේ අපට අමතක කල නොහැකි තවත් නැගිටීම් දෙකක් කම්කරු පංතිය හරහා නොව තරුණයන් තුළින් පැන නැගුණා. එය බරපතල සන්නද්ධ අරගලයක් දක්වාම ගමන් කළා. ධනේශ්වරයට එරෙහිව තරුණයින් හා ශිෂ්‍යයින් එහිදි සටන් කළා. ඒත් මේ තරුණ ව්‍යාපාර උතුරේදිත් දකුණේදීත් ජාතිකත්වය මූලික කරගෙන ඉදිරියට ගියා. අවසානයේ දකුණේදි පාර්ලිමේන්තුවාදයට ගිහින් ආසන මට්ටමින් ඡුන්ද කීයක් හරි වැඩි කරගන්න ජාතිවාදය පාවිච්චි කරන තත්වයට පත්වුණා. මේ සටන් වල ඉතිහාසයෙන් රටේ වැඩ කරන ජනතාව පාඩම් උගත යුතුයි. මේ පාඩම් මතයි ජන අරගලයක් ඇති කළ යුතුව තිබෙන්නේ.

වමේ පක්ෂ කොමියුනිස්ට් පක්ෂ හැදුවේ 1917 රුසියන් විප්ලවයේ අත්දැකීම් මත. අපි කවුරුත් කැමතියි බොල්ෂෙවික් වෙන්න. ඒත් බොල්ෂෙවික් විප්ලවය රුසියාවේදී පිලි පැනලා අන්තිමේදී අත්තනෝමතිකත්වයට ගමන් කළා. ඒ සෝවියට් සභා පරිහාණියට පත්වුනාට පස්සේ. කම්කරු පංති ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය හදනවා වෙනුවට පක්ෂය නිලධාරී තන්ත‍්‍රයක් ලෙස තහවුරු වුණා. මේවා පාඩම්. මේ පාඩම් ඉගෙන ගන්නේ නැතිව අපට ඉදිරියට යන්න බැහැ.

අද වෙනකොට ධනපති ක‍්‍රමය ඇතුලෙ මිනිස් ශ‍්‍රමය සූරාගෙන කනවා විතරක් නෙමෙයි ස්වභාවික සම්පත් විනාශ වෙනවා. පරිසරය විනාශ වෙනවා. ගෝලීයකරණයට විරුද්ධව වැඩ කරන්න නම් ශක්තිමත් සැලැස්මක් ඕනේ. විශේෂයෙන් දකුණු ආසියාව වගේ කලාප වල ගොවීන් මුහුන දෙන ප‍්‍රශ්න එක්ක ඇති කරගන්න එකගතාවයක් වැඩකරන ජනතාවට අවශ්‍ය කරනවා.

දීප්ති කුමාර ගුණරත්න (ශ‍්‍රී ලංකා පෙරටුගාමී පක්ෂය)

ලංකාවේ ධනවාදය හා ධනපතියො කවුද කියල ප‍්‍රශ්නයක් තියෙනවා. සාම්ප‍්‍රදායික වමේ භාෂාව අනුව මට මේ වෙලාවෙ උදවු කරන්නේ ධනපතියො කියන්න පුලුවන්. ධනපතියො පුද්ගලවාදී කියල අදහසක් තිබෙනවා. මගේ අත්දැකීම ඊට වෙනස්. 2006 2007 කාලයේ මට මූල්‍ය ධනපතියෙක් වන ටිරාන් අලස් එක්ක වැඩ කරන්න ලැබුණා. එයා සාමාන්‍ය විදිහට කාල බීල ඇදල ඉන්නවා. බීඑම්ඩබ්ලිවු කාර් එකක් එලියෙ නතර කරලා තියෙනවා. ඒත් එයාගෙ රියැදුරු ඒ කාර් එක ඇතුලට වෙලා ඒසී දාගෙන ආතල් එකේ ඉන්නවා. පැරණි වමේ භාෂාවෙන් කම්කරුවා තමයි ඒසී එක දාගෙන ආතල් එකේ ඉන්නෙ. ලංකාවේ ඇත්තටම තියෙන ධනවාදය මොකක්ද කියල හදුනාගන්න ඕනෙ. මේ ක‍්‍රමය ඇත්තටම පවත්වාගෙන යන්නේ පීඩිතයා.

වම දකුණ ලංකාවේ කාටවත් තේරෙන් නැහැ. ඒ කාලයේ වාමාංශිකයො දක්ෂිණාංශිකයො වෙන් කරන්න පුලුවන්. අද ලාල් කාන්තයි උදය ගම්මන්පිලයි ටීවී එකේ දෙපැත්තේ ඉන්නවා. ටීවී බලන මැදි පංතිකයාට හිතෙන්නේ මේ අය ජාති ආලෙන් මත්වූ දේශපේ‍්‍රමීන් කියලා. ඉස්සර රේඩියෝ එකෙන් කථා කරන විදිහට වාමාංශිකයො දක්ෂිණාංශිකයා වෙන් කරලා හදුනගන්න පුලුවන්. ලංකාවේ ජවිපෙට මොකද උනේ? පහුගිය කාලේ ¥ෂණ වංචා වලට විරුද්ධව වසන්ත සමරසිංහ සහෝදරයා මූලික කරගෙන ව්‍යාපාරයක් හැදුවා. වාමාංශික සංවිධානයක් පීඩිතයාගේ අරගල වලින් ඈත්වෙලා දුෂණ වංචා හොයන්න යනව නම් ඒක ලිබරල්වාදයක්. ජවිපෙ උත්සාහ කරන්නේ ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය පන්නයේ වැදගත් පක්ෂයක් වෙන්න. මොකද ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය කියන්නෙ පාදඩයින්ගේ පක්ෂයක්. පීඩිතයින් සංවිධානය කරන එකෙන් ජවිපෙ ඈත් වෙලා. ඒකට ශ‍්‍රී ලංකා ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ වගේ නමක් දාගනියි. 

දැන් ඥානසාර කියල කෙනෙක් ඉන්නවා. සදරුවන් සේනාධීර වගේ අය මේක දකින්නේ ගෝඨාභය රාජපක්ෂගෙ නැතිනම් මහින්ද රාජපක්ෂගෙ ප‍්‍රශ්නයක් විදිහට. ධනවාදයට ඒජනත්යො ඕනෙ නැහැ. ඒක ස්වයංක‍්‍රීයව ක‍්‍රියාත්මක වෙනවා. ඕනෙ නම් කෙනෙක් ගිිහින් බැංකු ණයක් ගන්නව. ඒකෙන් බිස්නස් කරනවා. ඒ වගේ තමයි පන්සල් කියන්නෙ කහ රෙදි පොරවගත්ත බිස්නස්කාරයෝ ඉන්න තැන්. කවුරුත් ඒ ගැන කථා කරන්නෙ නැහැ. අනිත් අයත් ඥානසාරලා තමයි. ඥානසාර කියන්නේ සිස්ටම් එකේම ප‍්‍රතිඵලයක්. මේ තමයි ධනවාදය. මම කියන්නෙ අද වෙනකොට ට්‍රොට්ස්කිවාදය ඉවරයි. මගේ අදහස ගෝලීය ධනවාදය විග‍්‍රහ කිරීම සදහා ලෝක දැක්මක් විදිහට ට්‍රොට්ස්කිවාදයට තවදුරටත් බැහැ. ට්‍රොට්ස්කිවාදය හැම වෙලේම අවධාරණය කරන්නේ වාස්තවික යථාර්ථය. ඒත් ගෝලීයකරණය එක්ක ප‍්‍රශ්නය තිබෙන්නේ ආත්මමූලිකත්වය තුළ. 

චමීර කොස්වත්ත ( පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය) 

අද වෙනකොට මැයි දිනයට අදාල ප‍්‍රධාන රැුස්වීම තියන්නේ නියෝජ්‍ය පොලිස්පති සහ නාගරික කොමසාරිස්. මේ අය තමයි මැයි රැුලි තියන්න පිට්ටනි වෙන් කරලා දෙන්නේ. පෙලපාලි එක එක ඝට්ටනය නොවෙන විදිහට මේ අය පිට්ටනි වෙන් කරනවා. ඒ වෙන් කරලා දෙන විදිහට මැයි දින කරනවා. මැයි දිනයට අදාළව හේමාකට් චතුරස‍්‍රයේ කථාවක් තිබෙනවා. එදා සූරාකෑමට විරුද්ධව සටන් කළා. පැය 8 ක වැඩදිනයක් දිනාගන්න සටන් කළා. ඒත් අද ශ‍්‍රමිකයා පැය දහය දොලය වැඩ ඉල්ලනවා. රැුකියා එකක් නෙමෙයි දෙකක් තුනක් කරනවා. රැුකියා අතරතුර හුවමාරු කරගන්න දෙයක් තියේ නම් ඒකත් කරනවා. ඕටී ඉල්ලගෙන කරනවා. එදයි අදයි මේ වෙනස මොකක්ද? පංතියක් අද හදුනගන්න පුලුවන්ද? මෙතැනදී තමයි විසංවාදය එන්නේ. පංති තියෙනවද? එදා හිටපු නිර්ධනයගෙයි අද ඉන්න නිර්ධනයගෙයි වෙනසක් තියෙනවද? ඒ වෙනස මොකක්ද? අද සූරාකන්න ධනපතියයි කම්කරුවයි අතරට අතරමැදියෝ එනවා. මෑන් පවර් සමාගම් තිබෙනවා. ලංකාවේ වෘත්තීය සමිති වල මේ වෙනස පේනවා. අද බොහෝ වෙලාවට රාජ්‍ය අංශයේ වාත්තීය සමිති සංවිධානය කරන්නේ ආණ්ඩුව. ශ‍්‍රමිකයින් ශ්‍රේණි අනුව වෙන් වෙලා. ශ්‍රේණි අනුවයි ශ‍්‍රමිකයින් සංවිධානය කරන්නේ. වෛද්‍යවරුනුයි හෙදියන්වයි බෙදලා. හෙදියන්වයි උපස්ථායකයින්වයි බෙදලා. එක වෘත්තීයට එක වෘත්තීය සමිතියක් කියල එකක් නැහැ.

ලංකාවේ සියයට හැටට එහා පැත්තේ ඉන්නේ අසංවිධිත කම්කරුවෝ. මේ අය සංවිධානය කරන්න උත්සාහයක් අරගෙන නැහැ. එක පැත්තකින් මේ අනුව සංවිධානය නොවිච්ච කම්කරුවන්ගේ ප‍්‍රශ්නේ. අනිත් පැත්තෙන් සංවිධානය වූ සීමාව ඇතුලෙ පවා කරන්නෙ මොකක්ද? වැටුප් වැඩි කරගන්න එක වගේ ප‍්‍රතිසංස්කරණ සීමාවේ ඒවා නතර වෙලා. එහෙනම් මේක ඉස්සරහ තියෙන උත්තරය මොකක්ද? සංවිධානය කරන්න ගියාම ධනවාදයට ඒක උරාගන්නවා. මේක තමයි ඉතිහාසයේ අත්දැකීම. ඒක එක ආකාරයක්. ඒත් අනිත් අතට ගත්තම උරාගන්නවා කියල සංවිධානය නොකර ඉන්න පුලුවන්ද? ධනවාදයට අධිරාජ්‍යවාදයට එරෙහිව අරගල කිරීම සම්බන්ධ හොද සංකේත්යක් චේ. ඒත් අද ධනවාදය ඇතුළෙ හොදටම විකිණෙන සංකේතයක් චේ. අද විකුණුනා කියලා චේ ඉතිහාසය ඇතුලෙ අරගල කලේ නැද්ද? එහෙම නැත්නම් ධනවාදය චේ උරා ගන්න තරමට පුලුල් වෙලාද? එහෙම නම් ඒක පරද්දන්නෙ කොහොමද?

එදාට වඩා අද ධනවාදය සංකීර්ණයි. මර්ධන උපකරණ දෘෂ්ටිවාදී උපකරණ මේක ඇතුලේ ක‍්‍රියාත්මක වෙනවා. මේ තත්වය තුළ සමාජය වමේ දේශපාලනයට හරවාගන්නේ කොහොමද? ඒක සරල නැහැ. ඒ සදහා විවිධ සමාජ බලවේග එක්ක භාවිතයක් ක‍්‍රියාකාරීත්වයක් ව්‍යවහාරයක් අවශ්‍ය කරනවා. අපි අතර මේ ගැන විවිධ විවාද තිබෙන්න පුලුවන්. ඒත් අපිට මේ සමාජය වෙනස් කරන ගාමකය හම්බ වෙන්නේ මේ සමාජය වෙනස් කරන්න මැදිහත් වී සිටින මිනිස්සු ඇතුලෙමයි. සාම්ප‍්‍රදායිකව දීල තියෙන නීත්‍යනුකූලයි කියල කියන ආකෘතිවල වැඩ කරන ගමන් ඒවා ඇතුලෙන් පුපුරුවා හැරීම සදහාත් තහනම් කරපු නීත්‍යනුකූල නොවේ යැයි කියන ආකෘතිනුත් අරගලය සදහා යොදාගන්නත් අපට අභ්‍යාසයක් අවශ්‍ය කරනවා.

ආගම් ගැටුම් වාරණයට පොලිස් ඒකකයක්

විවිධ ආගමිකයන් සහ විවිධ ආගමික කණ්ඩායම් අතර ඇති වෙන සහ මතුවට ඇති විය හැකි මතභේද ආරවුල් සහ ගැටුම්කාරී තත්වයන් විමර්ශනය කොට සමථයකට පත් කිරීම සඳහා විශේෂ පොලිස් ඒකකයක් පිහිටුවීමට පියවර ගන්නා බව ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ පවසයි.

ජනාධිපතිවරයා එම තීරණය ප්‍රකාශයට පත් කළේ, බ්‍රහස්පතින්දා කොළඹදී මුද්‍රිත සහ විද්‍යුත් මාධ්‍ය ප්‍රධානීන් මුණ ගැසුණ අවස්ථාවේ. අලුතින් පිහිටුවනු ලබන පොලිස් ඒකකය ක්‍රියාත්මක වන්නේ ආගමික කටයුතු භාර අමාත්‍යංශය යටතේ බවත් ප්‍රකාශයට පත් කෙරුණි. ආගමික ගැටුම්කාරී තත්වයන් විසඳීමට නව පොලිස් ඒකකයක් පිහිටුවීමට ජනාධිපතිවරයා විසින් ගන්නා ලද තීරණය ගැන බීබීසි සංදේශය විමසීමක් කළ විට ජනාධිපති මාධ්‍ය ප්‍රකාශක මොහාන් සමර නායක කියා සිටියේ, මෙය වෙනම පොලිසියක් නොව පොලිස් ඒකකයක් පිහිටුවීමක් පමණක් වන බවයි.

“දැනටමත් එවැනි පොලිස් ඒකක ක්‍රියාත්මක වෙනවා. ‘වරාය පොලිසිය’ එවැන්නක්. එය පොලිස් දෙපාර්තමේන්තුවට අයිති එහෙත් අදාළ ආයතනයේ අධීක්ෂණය යටතේ ක්‍රියාත්මක වෙන ඒකකයක්” ජනාධිපති මාධ්‍ය ප්‍රකාශක මොහාන් සමරනායක ප්‍රකාශ කරයි.

ඇතැම් ආගමික කණ්ඩායම් පසුගිය දිනවල ප්‍රචණ්ඩ ආකාරයට හැසිරීම සම්බන්ධයෙන් මාධ්‍යවේදීන්ගෙන් ඉදිරිපත් වූ ප්‍රශ්න වලට පිළිතුරු දුන් ජනාධිපතිවරයා, කිසිවකුට නීතිය අතට ගැනීමට ඉඩ නොතබන බව කියා සිටි බවයි ,මොහාන් සමරනායක වැඩිදුරටත් සඳහන් කළේ.
බොදු බල සේනා

ආගමික ගැටුම් නිරාකරණය සඳහා නව පොලිස් ඒකකයක් පිහිටුවීම සම්බන්ධයෙන්, බොදු බල සේනා සංවිධානයේ ප්‍රතිචාරය දන ගැනීමට එහි මහලේකම් ගලබොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමියන්ගෙන් සංදේශය විමසීමක් කළ විට උන්වහන්සේ සඳහන් , එය තම සංවිධානය විසින් කලක් තිස්සේ ඉදිරිපත් කරමින් තිබුණ ඉල්ලීමක් ඉටු වීමක් බවයි.

රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන හරහා රට තුළ සිදු කෙරෙමින් පවතින ආගමික සංහාරයට විසඳුමක් වශයෙන් මෙවැනි පියවරක් ගනු ලැබීම සම්බන්ධයෙන් බොදු බල සේනා සංවිධානය ජනාධිපතිවරයාට තුති පළ කරන බවත් මහලේකම් ඥානසාර හිමියෝ ප්‍රකාශ කළහ.

“බොදු බල සේනා සංවිධානය ආක්‍රමණකාරී නැහැ. එය හමුදාවක් නොවෙයි. ඒත් අපි යම් යම් තැන්වලට ගිහින් සාකච්ඡා වල නිරත වුනා. ඒ මාර්ගයෙන් රටේ වගකිව යුත්තන්ගේ ඇස් ඇරවීමට” ගලබොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමියෝ සඳහන් කළහ.
මුස්ලිම් ප්‍රතිචාරය

ආගමික ගැටුම්කාරී තත්වයන් වැළක්වීමේ අරමුණින් නව පොලිස් ඒකකයක් පිහිටුවීමේ තීන්දුව ගැන ජනාධිපති නීතිඥ එම්.සුහායර් කියා සිටියේ, අද ශ්‍රී ලංකාවේ ආගමික ගැට‍ළුවක් නැතත්, ඇතැම් කණ්ඩායම් විසින් ගැට‍ළු සහගත තත්වයන් නිර්මාණය කරන බවයි.

“ අදාළ ප්‍රශ්න පාලනයට සෑහෙන තරම් නීති රීති දැනටත් රටේ තියෙනවා. ඒවා හරියට ක්‍රියාත්මක කළ හොත් ගැට‍ළු වළක්වන්න පුළුවන්. ඒ සඳහා නව පොලිසි පිහිටුවීමක් අනවශ්‍ය බව මගේ අදහසයි” ජනාධිපති නීතිඥ එම්.සුහායර් කියා සිටියි. පවතින නීතිය ක්‍රියාවට නැංවීම සඳහා පොලිසියට සහ නීතිපතිවරයාට අවශ්‍ය තරම් බලතල ඇති බවත් ජනාධිපති නීතිඥවරයා පෙන්වා දෙයි.

Monday, April 21, 2014

ඔරිජිනල් ගොසිප් ගැන කතරගම දෙවියන් ගෙන් අහන්න

බොහෝ දෙනාට අප ගැන අමුතු බඩයාම් සිදුවීම දිගින් දිගටම සිදු වන්නකි. අප ගැන තම නමින්ම පිස්සු විකාර ලින්නේ එක පුද්ගලයෙකි. සියළු දෙනා දන්නා පරිදි ඌ පිස්සෙකි. මීට අමතරව අප ගැන විවිධ අවලාද නගන අය ඒවා කරන්නේ නිර්නාමිකවය. එක එක විකාරකාරයන් ගේ, නුහුගුණකාරයන් ගේ පිටේ යමින් දේශපාලන බලය උරගෑමට අපට අවශ්‍ය නැත. අපේ සටන අපට කළ හැකි අතර ඒ සදහා එක එකා‍ගේ උදව් අවශ්‍ය නැත. ඊට අමතරව අප ගැන විවිධ ජොතිශ්‍ය අනාවැකි කියන්න්නට ද යමක් කිව යුතුය. අපගේ දේශපාලනය අප කරන්නේ අපගේ වේලපත්කඩය ‍හොදින් බැලීමෙන් අනතුරුවය. බලය ලබා ගැනීමේ ව්‍යාපෘතියේ දී අපට සෘජුවම උදව් කරන්නේ කතරගම දෙවියන්ය.

පසුගිය දිනෙක සමහරුන් අපගෙන් ඇසුවේ සමන් වගආරච්චිට මඩ ගැසුවේ අපද කියාය. මිනිසුන්ව විචාරය කරනවා මිස ඔවුන්ට අප මඩ ගසන්නේ නැත. අප කියන තිත්ත ඇත්ත නිසා බොහෝ දෙනා බියට පත්ව ඇත. උදාහරණයක් ලෙස ලංකාවේ වැට් බදු වංචාවෙන් මුදල් උපයා ගත් පුද්ගලයන් විසින් දැනට කරගෙන යන වෙබ් අඩවි නාම ලේඛණය අප දන්නෙමු. අනුන්ගේ කන් වල ඇති කළාදුරු දකින්නට පෙර තමන් කන්නේ බොන්නේ කාගෙන්ද කියා සියළු දෙනා දැනගත යුතුය. රස්තියාදුකාර පාදඩයන්ට කිසිදු දිනෙක අපව බියකළ නොහැක. කුතුබ්ඩීන් තමන් ගේ ගෝලයන්ව නිසිලෙස හසුරුවා ගත යුතුය. දේශපාලනය කරනඅපට බිස්නස් කරන අයත් සමග කිසිදු ගැටළුවක් නැත. ගැටළුව වන්න් හොර තක්කඩියන් සහ ජිනීවා වල නාඩගම් නටා අලුතෙන් දරුවන් හදාගත් අය දේශපාලන සදාචාරය අපට උගැන්වීමට ඒමය. මේ අය‍ගේ හදහන අපලවා ලියවා ගැනීමට අකමැති ඇතිවාට සැකයක් නැත. තමන් ආසා කරන දේවල් පාදඩයන් ලවා කරවා ගැනීමට අවශ්‍ය නම් ඒ සදහා වන්දි ගෙවීමට ද සූදානම් විය යුතුය. අපි කවුද කියා සමාජය දන්නා අතර අපගේ ආදායම එන්නේ කොහෙන්ද කියා ද සමාජය දනියි. මේ කිසිවෙක් තොත්ත බබාලා නොවේ.

සමන්ට පහර දුන් ගොසිප් ලංකා ඔරිජිනල් වෙබ් අඩවිය කරන අය කවුද කියා බොහෝ දෙනෙකුට සොයාගත නොහැකි වුවද අපට ඔවුන් කවුද කිව හැකිය. අප සහ කතරගම දෙවියන් නම් ඒ අය කවුද කියා හොදින්ම දනියි. කැමති අයෙකුට කතරගම දේවාලයට ගොස් පූජා වට්ටියක් තියා ඒ ගැන දැන ගන්නට පුලුවන. ඒ අඹ ගස හැර වෙනත් අඹ ගස් ඇති බව ඔබ දන්නවාද? විප්ලවාදී නම් පටලැවෙන යුගයක අවසානයේ මාද ඔබම විය. ඔබද මාම විය. ඒ නිසා අප දන්නා සත්‍ය දැනට අපට එළිදරව් කරන්නට බැරිය. කැමති අයෙකුට එය සොයා ගන්නට පුලුවන. වචන වලට පේටන්ට් අයිතිය නැති නිසා අපේ වචන වලට ආසා කරන, අපේ වචන ලියන, අපට අපේ නොවන අපේම විප්ලවාදී පක්ෂයක් තිබුනාට මක් කරන්නද?

කුතුබ්ඩීන් ගෙන් මුදල් ගෙන අපට පහර දෙන්නේ කවුද කියා කැමති අයෙකුට හෙළි කරන්නට පුලුවන. නිර්නාමිකව අපට විරුද්ධව ලියන විකාරකාරයන් ගැනද යමක් කිව යුතුය. CERT ආයතනයට ගොස් තොරතුරු ලබා ගැනීමේ හැකියාව දැනට ඇත්තේ චීන්නුන්ට සහ රාජපක්ෂලාටය. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය යනු එම තොරතුරු සියළු දෙනා බෙදා ගැනීමය. එවන් දිනෙක දී ගහට ගහක් මොරටුවේ දී හමු වනු ඇත.

Original source - 3mana.com

පුරෝගාමී විකල්ප සංස්කෘතික බුද්ධිමතා - සුචරිත ගම්ලත් (1934 - 2013)

සුචරිත ගම්ලත් (1934 - 2013)
සුචරිත ගම්ලත් (1934 - 2013)
සුචරිත ගම්ලත් යනු එක්තරා ආකාරයකින් ලංකාවේ ඇතිවූ සංස්කෘතික දේශපාලන ව්‍යාපාර දෙකක් එකිනෙක හමුවන ලක්ෂ්‍යයක්. ඔහුගේ ප‍්‍රසිද්ධ බුද්ධිමය ප‍්‍රවිෂ්ඨය සිදුවන්නේ සාම්ප‍්‍රදායික දැනීම නිෂ්පාදනය වන ක්ෂේත‍්‍රයේ සිටයි. එනම් පාලි, සංස්කෘත වැනි පෙරදිග භාෂා භාවිත කොට පෙරදිග කලා සාහිත්‍යාදිය අධ්‍යයනය කරන ක්ෂේත‍්‍රයේ සිටයි.

නමුත් ඔහුගේ සමාජ-දේශපාලන මුද්‍රාව හරිහැටි සලකුණු වෙන්නේ ලංකාවේ වාමාංශික ව්‍යාපාරය හරහා මාක්ස්වාදී බුද්ධි සම්ප‍්‍රදාය තුළට ප‍්‍රවිෂ්ට වීමත් සමගයි. මෙම කතිකාමය පෙරමුණු දෙක යා කරන චරිත ලංකාවේ බුද්ධි නිර්මිතය තුළ සුලබ නැහැ.

විශේෂයෙන්ම සුචරිත ගම්ලත්ගේ මට්ටමේ එවන් පුද්ගලයන් තවත් නැති තරම්. ලාංකීය පැරණි මෙන්ම තත්කාලීන කලා හා සාහිත්‍ය කෘති සේවනය කළ, ඒවා පිළිබඳ විචාර කතිකාවට මැදිහත්වූ, ඒවා අර්ථ විවරණය කළ, සංස්කරණය කළ හා, ඒ අතරම, මාක්ස්වාදී වාමාංශික දේශපාලන මාතෘකා පිලිබඳවත් ඒ තරමටම මැදිහත් වූ ඒවා ගැන ලියූ කියූ අයෙක් සුචරිත ගම්ලත්ගේ මට්ටමින් නම් අපට සිටියේ නැහැ. ඔහුගේ භූමිකාවේ මා දකින ප‍්‍රධානතම වැදගත්කම එයයි. මේ අනුව මම අදහස් කරන්නේ ඔහු තමයි ලංකාවේ පුරෝගාමි විකල්ප සංස්කෘතික බුද්ධිමතා. ඔහු පුරෝගාමි විකල්ප සංස්කෘතික බුද්ධිමතා වූයේ කෙසේද යන්න පුලූල්ව තේරුම් ගැනීමයි මේ ලිපියේ අරමුණ.

මහජන අවකාශය හා මහජන බුද්ධිමතා

ගම්ලත් සංස්කෘතික හා දේශපාලන ක්ෂේත‍්‍රයේ කැපී පෙනෙන චරිතයක් බවට පත්වූයේ 1970 අග භාගයේ හා 80 දශකයේ මුල් භාගයේදීයි. මෙම ක්ෂේත‍්‍රයන් තුළ ඔහුව ස්ථානගත කිරීමට මත්තෙන් ඒ සදහා වැදගත්වන සංකල්ප දෙකක් හඳුන්වා දීමට මම කැමතියි.

i මහජන අවකාශය :(Public sphere)
ii මහජන බුද්ධිමතා :(Public Intellectual)

මහජන අවකාශය (Public sphere) යන්න සංකල්ප ගත කළේ හා ලෝකය පුරා ජනප‍්‍රිය කළේ තවමත් ජීවත්වන ජර්මානු චින්තකයෙකු වන යර්ගන් හබර්මාස් විසින්. අපේ ජීවිතය ගත්විට එය සමන්විත වන්නේ පුද්ගලික ජීවිතය හා සමාජ/මහජන ජීවිතය ලෙස කොටස් දෙකකින්. මේවා වෙන්කොට ඉරක් ඇඳීමට පුලූවන් කමක් නැහැ. එසේ වුනත් අප නිරත සමාජ ක‍්‍රියාවලිය නිසා හැදෙන යම්කිසි අවකාශයක් පබ්ලික්ස්පියර් ලෙස නම් කෙරෙනවා.

හබර්මාස් පවසන මහජන අවකාශය නමැති සංකල්පය බොහෝ දෙනෙක් පාවිච්චි කර තිබෙන්නක්. අපගේ සාකච්ඡාවට අදාලව විමල් දිසානායක විසින්‘Sinhala Novel and the Public Sphere’ නමින් කෘතියක් සම්පාදනය කර තිබෙනවා. විමල් දිසානායකගෙන්ම උපුටා ගත්තොත් හබර්මාස් මේ මහජන අවකාශය යැයි හඳුන්වා දෙන්නේ කුමක්දැයි අවධානයට ගෙන බලමු. හර්බමාස් මහජන අවකාශය නිර්වචනය කරන්නේ පුරවැසියන්ට තමන්ගේ පොදු අභිලාෂයන්ට අදාළව, ශාරීරික අඩන්තේට්ටම් වලට හා ප‍්‍රචණ්ඩත්වයට ගොදුරු නොවී සිය අදහස් ප‍්‍රසිද්ධියේ ප‍්‍රකාශකොට මහජන මතය ගොඩනැංවිය හැකි අපගේ සමාජ ජීවිතවයට අදාළ අඩවියක් ලෙසටයි(“Public Sphere as, ‘a domain of our social life where such things as public opinion can be formed (where) citizens ... deal with matters of general interest without being subject to coercicion … to express and publicize their views)' . ප‍්‍රංශ ජාතික චින්තකයෙකු වන ඔන්රි ලෙෆබර් (Henri Lefebvre) මහජන අවකාශය සම්බන්ධයෙන් ප‍්‍රකාශ කරනු ලැබ ඇති අදහසක් ගෙන හැර දැක්වීමද මෙහි දී වැදගත්.

ඔහු ප‍්‍රකාශ කරන්නේ සමාජමය නිෂ්පාදනයක් වන සමාජ අවකාශය බලයේ හා ආධිපත්‍යයේ අඩවියක්ද වන බවයි (Social space is a social product - the space produced in a certain manner serves as a tool of thought and action. It is not only a means of production but also a means of control, and hence of domination/power).

හර්බමාස් ගේ නිර්වචනය තුළ මහජන අවකාශය කිසියම් ආකාරයක පරමාදර්ශි තත්වයක් හා අහිංසක තැනක් ලෙස පෙනී යන්නේ නම්, ලෙෆබර් විසින් එය ඒ තුළ අඩංගු බල සංඝටක හා විවිධ පිරිස් විසින් මෙහෙයවනු ලබන මිනිස් ක‍්‍රියාකාරකම් විසින් හසුරුවනු ලබන තැනක් බව පෙන්නුම් කරනු ලබනවා.

මෙහිදී ඒ අනුව අපට ප‍්‍රකාශ කළ හැක්කේ මෙම මහජන අවකාශය මූලික වශයෙන් අපට අභිමුඛ වන්නේ එම අවකාශය තුළ තම මත ප‍්‍රකාශ කිරීමට තරම් බලවත් හඩවල් (dominant voices) හිමි වුන් ආධිපත්‍යය දරන ස්ථානයක් ද ලෙසටයි. මෙම පොදු සමාජ අවකාශය තුළ යම්කිසි සමාජ කණ්ඩායමක පොදු අභිමතය (collective will) ප‍්‍රකාශයට පත් කරන්නා මහජන බුද්ධිමතායි. කෙසේ වෙතත් ඇතැම් විට එය ඔහුගේ/ඇයගේ පෞද්ගලික අභිමතය (Individual will) වීමට ද ඉඩ තිබේ. එ විට එය සාකච්ඡාවට භාජනය වීම තුළ සහ එම අදහස් ක‍්‍රියාවට පෙරළීම තුළ පරීක්ෂාවට භාජනය වේ. එවිට වාද විවාද පැන නඟී. මෙලෙස ඇතිවන සංවාදය තුළ විධිමත් ලෙස නිරත වීම සෑම කෙනෙකුටම කළ හැක්කක් නොවේ. ඒවාට විශේෂ පරිචයක් ඇති පුද්ගලයන් (specially trained individual) අවශ්‍ය වේ.

අපට මහජන බුද්ධිමතුන්ගේ භූමිකාව ස්ථානගත කළ හැක්කේ මෙන්න මෙතැනයි. මෙය අපි උදාහරණයකින් පැහැදිලි කර ගනිමු. සුචරිත ගම්ලත් හා ගුණදාස අමරසේකර මහජන අවකාශය තුළ සංවාදයක නිරත වන්නේ යයි සිතමු. සිංහලයාගේ අභිමතය මේ යයි අමරසේකර කියන විට ගම්ලත් එය එසේ නොවේයයි කියමින් සංවාදයකට එළඹේ. මේ සංවාදය කල හැක්කේ ඒ සඳහා විශේෂ පරිචයක් ලැබූ බුද්ධිමතුන්ටයි. මේ අර්ථයෙන් ගුණදාස අදරසේකර මෙන්ම සුචරිත ගම්ලත් ද මහජන බුද්ධිමතුන් ලෙස සැලකිය හැකියි.

සාම්ප‍්‍රදායික සමාජ ජීවිතය අහෝසි වීම

අපි දැන් මහජන බුද්ධිමතෙකු ලෙස සුචරිත ගම්ලත් ගේ භූමිකාව සලකා බලමු. අපි මුලින්ම ඔහු මහජන බුද්ධිමය ක‍්‍රියාකාරකම් ක්ෂේත‍්‍රයට පැමිනෙන විට ලංකාවේ බුද්ධිමය නිර්මිතය ව්‍යුහගත වී තිබූ ආකාරය මදක් සලකා බලමු. එහිදී දහනව වන ශතවර්ශයේ ලංකාවේ ඇති වූ සංස්කෘතික පුනරුදය දෙස අවධානය යොමු කිරීම වැදගත්. අද අපි වර්තමානයේ ‘නූතන සමාජය’ කියා හඳුන්වන දේ පැන නඟින්නේ 19 වන ශත වර්ෂය මැද භාගයේදීයි. මේ කාලය වන විට පෘතුගීසි හා ලන්දේසි පාලනයන් නිසා විශේෂයෙන්ම බස්නාහිර හා දකුණු පළාත්වල පැවති සාම්ප‍්‍රදායික සමාජ ජීවිතය අහෝසි වෙමින් පැවැතියා.

මේ තත්වය තුළ අපිට පේනවා බි‍්‍රතාන්‍ය යුගයේ මැද හරියේ දී, එනම් දහනව වන ශතවර්ශයේ මැද දී අලූත් මහජන අවකාශයක් ඇති වීම. මෙ කළ උඩරට පැවැති පූර්ව යටත් විජිත සමාජ සැකැස්ම තීරණාත්මක ලෙස බිඳ වැටෙමින් තිබූ අතර 1818 කැරැල්ල මුළුමනින්ම මැඩ පැවැත්වීම මෙහිදී තීරණාත්මක සාධකයක් වුනා. උඩරට ප‍්‍රභූ පැලැන්තිය මර්ධනය කිරීමෙන් පසු උඩරට පාලන තන්ත‍්‍රය සහමුලින්ම බිඳ වැටී බි‍්‍රතාන්‍ය ආධිපත්‍යයට නතුවීම දක්නට ලැබෙනවා. මෙතැනින් පසුව විශේෂයෙන්ම දකුණු හා බස්නාහිර වෙරළ බඩ ප‍්‍රදේශ ආශ‍්‍රිතව ක්ෂේත‍්‍ර ගණනාවක වැදගත් වර්ධනයන් කීපයක් දක්නට ලැබෙනවා. මුද්‍රණ යන්ත‍්‍රය බහුල ලෙස භාවිතයට ගැනීම නිසා 1850 ගණන් වන විට සිංහල පුවත්පත් හා සඟරා බිහි වීමට පටන් ගැනෙනවා.

මේ සඳහා පසුබිම සකසන වැදගත් වර්ධනයක් වන්නේ 18 වන ශත වර්ෂයේ මැද භාගයේදී උඩරට ප‍්‍රදේශයේ ආරම්භවන වැලිවිට සරණංකර හිමියන්ගේ ව්‍යාපාරයයි. උඩරට පන්සල් කීපයක් හැදුන ද ඒවා ආශ‍්‍රිතව යම් තරමකට ශාස්ත‍්‍රීය වැඩ කටයුතු කෙරුණ ද මේ ව්‍යාපාරය මහනුවර ප‍්‍රදේශයේ ශීඝ‍්‍ර සංස්කෘතික වෙනසක් ඇති කලේ නැහැ. මේ ව්‍යාපාරය වැදගත් වන්නේ එය විශේෂයෙන්ම මාතර ප‍්‍රදේශයටත් එතැනින් ගාල්ලටත්, මුහුදු තීරය දිගේ කොළඹ දෙසටත් විහිදී යාම නිසායි. 19 වන සියවසේ අග භාගය වන විට ඇතිවන ශාස්ත‍්‍රීය ප‍්‍රබෝධය නව බුද්ධිමය ව්‍යාපාරයක් බවට පත්වීමේ ගතිකත්වයකින් යුක්ත වුනා.
මේ බුද්ධිමය ව්‍යාපාරය මූලාශ‍්‍ර කීපයකින් පෝෂණය වුනා. එක් අතකින් මුද්‍රණ තාක්ෂණය ද අනෙක් පසින් අලූතින් වර්ධනය වන ව්‍යාපාරික පංතියේ සහායද මීට ලැබුණා. එමෙන්ම විශාල ජාත්‍යන්තර සහයෝගයක් ද හෙන්රි ඕල්කට් වැන්නන් හරහා ලැබෙන අතර අධ්‍යාපන කෙරේ විශේෂ උනන්දුවක් ඇති වුනා.

ස්වදේශීය ඉංග‍්‍රීසි උගතුන් පිරිසක් වර්ධනය වී ඔවුන්ගේ සහය මේ ව්‍යාපාර වලට ලැබීම සිදුවුනා. මෙලෙස මේ ව්‍යාපාරය බෙහෙවින් කාර්යක්ෂම හා දැවැන්ත ලෙස වර්ධනය වුනා. පසුව එය යටත් විජිත පාලනයට හා ක‍්‍රිස්තියානි මිෂනාරී ව්‍යාපාරයට විකල්ප බුද්ධිමය බලවේගයක් බවට පත්වෙනවා.

නූතන සමාජය ඇතිවීම

මේ බුද්ධිමය ක‍්‍රියාකාරකම් නිසා ඇතිවන නව මහජන අවකාශය තමයි අද අපි නූතන සමාජය ලෙස හඳුන්වන්නේ. නිෂ්චිත අර්ථයකින් සැලකූ විට ‘නූතන ලංකාව’ හෝ ‘නූතන ශිෂ්ඨාචාරය’ යන සංසිද්ධිය ඇරඹෙන්නේ මේ මහජන අවකාශයෙන් බව කිව හැකියි. මීට සමාන්තරව නව මහජන අවකාශයක් උතුරේ ද ඇති වුනා. උතුරේ ජනවාර්ගික ප‍්‍රශ්නයේ ප‍්‍රභවය දැකිය හැක්කේ නූතන ලංකාව මෙවැනි සංස්කෘතික-බුද්ධිමය කේන්ද්‍රස්ථාන දෙකක් ආකාරයෙන් වර්ධනය වීම තුළයි. මින් එකක් දකුණු හා බටහිර මුහුදු බඩ ප‍්‍රදේශයේ මාතර සිට කොළඹ දක්වා ප‍්‍රදේශය කේන්ද්‍ර කොටගත් අතර අනෙක යාපනය කේන්ද්‍ර කොටගත්තකි. මෙම මහජන අවකාශ ආගමික හා වාර්ගික අනන්‍යතා මුල් කොට ගත්, එමෙන්ම, ලෙෆබර් කියන ආකාරයේ ආධිපත්‍යමය අවකාශ.

මෙම මහජන අවකාශයේ වර්ධනය තුළ සමාජය පිළිබඳ නව පරිකල්පනයක් සකස් වන අතර ජාතික නිදහස දිනාගත යුතු බවත් පැරණි නැතිවී ගිය ‘අපේ සිංහල බෞද්ධ උරුමය’ යළි අත්පත්කරගත යුතු බවත් මෙම පරිකල්පනයේ මූලික සංඝඨක විය. හදුනා ගැනීමේ පහසුව සඳහා සහ මෙහි මූලික ලක්ෂණ ද සලකා බලා මෙම මහජන අවකාශය ‘සිංහල-බෞද්ධ මහජන පරිමණ්ඩලය’ ලෙස හැඳින්වීමට මම කැමතියි.

වාමාංශික ව්‍යාපාරයේ නැගීම

අපගේ සාකච්ඡාවට වෙහෙවින් වැදගත් වන තවත් වර්ධනයක් නම් 1930 ගණන් වල වර්ධනය වන වාමාංශික ව්‍යාපාරයයි. මීට ප‍්‍රභවය දුන් මූලාශ‍්‍ර 3 ක් හඳුනා ගන්න පුළුවන්.

01. බටහිර අධ්‍යාපනයට ගොස්, එහි ව්‍යාප්තව පැවැති රැඩිකල් මාක්ස්වාදී සමාජවාදී අදස්වලින් ආශ්වාදය ලැබ, පෙරළා පැමිණ දේශපාලන ක‍්‍රියාකාරකම්වලට සම්බන්ධ වූ තරුණ පිරිස්.

02. මූලික වශයෙන් කොළඹ නගරය ආශ‍්‍රිතව වර්ධනය වන කම්කරු පංතිය හා ඒ ආශ‍්‍රිතව ඇතිවන වෘත්තිය සමිති ව්‍යාපාර. පුරෝගාමී වාමාංශික නායකයින්ගේ මූලික දේශපාලන උනන්දුව පැවැතියේ මේ කම්කරුවන් දේශපාලනමය වශයෙන් සංවිධානය කිරීමටයි.

03. ග‍්‍රාමීය දුගී ගැමි ගොවීන් හා ඉඩම් හිමි ප‍්‍රභූ තන්ත‍්‍රය අතර වූ විභවාත්මක ගැටුම. මෙය කම්කරුවන් හා ඔවුන්ගේ හාම්පුතුන් අතර පැවතියා සේ විවෘත ගැටුමක් නොවූවද අතර එය සැඟවුණ ප‍්‍රතිවිරෝධයක් වුනා.

මේ මූලාශ‍්‍ර තුන උගත් තරුණ පිරිස්, කම්කරුවන් හා දුගී ගැමි ගොවීන් යන සංඝටක තුන එකතුවීමෙන් පුළුල් අර්ථයෙන් ලංකාවේ වාමාංශික ව්‍යාපාරය ලෙස අපට නම්කල හැකි අලූත් සමාජ-දේශපාලන අවකාශයක ආරම්භය සලකුණු වෙනවා. මෙය අපට නව බුද්ධිමය ක්ෂිතිජයක ආරම්භයක් ලෙස ප‍්‍රකාශ කිරීමට පුළුවන්.

මෙය මුලින් සඳහන් කළ 19 වන ශතවර්ෂයේ මැදි දී බෞද්ධ පුනර්ජීවන ව්‍යාපාරය තුළින් පැන නැගී බුද්ධිමය අවකාශයට වඩා වෙනස් වු එකක් ලෙස හඳුන්වන්න පුළුවන්. මූලිකම වෙනස දැකිය හැක්කේ මෙකී අවකාශ දෙක තුළ විමුක්තිය පිළිබඳ සාධකය ගැබ් වී ඇති ආකාරයේ ඇති වෙනසයි. ඕනෑම මහජන කතිකාමය අවකාශයක විමුක්තිය පිළිබඳ යම් අදහසක් දැකිය හැකියි. මෙම වාමාංශික අවකාශය තුළ එය මූලික වශයෙන්ම දක්නට ලැබුනේ පීඩිත සමාජ පංතීන් ට අයත් ජනයාගේ විමුක්තිය පිළිබඳ සංකල්පනයක් ලෙසටයි. පළමුවෙනුව කී ‘සිංහල-බෞද්ධ මහජන පරිමණ්ඩලය’ තුළ විමුක්තිය පිළිබඳ සංකල්පනය පැවැතියේ ‘ජාතික විමුක්තිය’ ලෙසටයි. එසේම එම ජාතික විමුක්තිය පිළිබඳ සංකල්පනයද එහි තාර්කික අවසානය තුළ සිංහල-බෞද්ධයාගේ විමුක්තිය ලෙස සීමා කෙරුණා.

කෙසේ වෙතත් ‘සිංහල-බෞද්ධ මහජන පරිමණ්ඩලය’ තුළ ද ප‍්‍රයොජනවත් විභවයන් පැවැති බව කිව හැකියි. වාමාංශික දේශපාලනය තුළ කි‍්‍රයාකාරී වූ පුරෝගාමීන් පවා මෙම විභවය හඳුනාගෙන තිබුණා. ඇත්ත වශයෙන්ම එහි සීමාවන් හඳුනා ගැනීමට හා ඒවා අතික‍්‍රමණය කිරීමට දුෂ්කර වන තරමටම මෙම පුරෝගාමීන් මේ විභවයන්ට ආශක්ත වී සිටි බව කිව හැකියි. කෙසේ වෙතත් වාමාංශික ව්‍යාපාරයේ විමුක්ති වාදී දේශපාලන පරිකල්පනයට සාපේක්ෂව සලකා බලනවා නම් ‘සිංහල-බෞද්ධ මහජන පරිමණ්ඩලය’ ලංකාවේ ධනේෂ්වර මහජන පරිමණ්ඩලය (bourgeoisie public sphere) ලෙස හැඳින්විය හැකියි. එනම් එහි මූලික දිශානතිය වූයේ ප‍්‍රාග්ධනය රැස් කිරීමේ නිරතව සිටි පිරිසගේ පොදු අශිලාෂයයි. මීට වෙනස්ව වාමාංශික ව්‍යාපාරය තුල තිබුණේ පොදු ජන විමුක්තිය පිළිබඳ අදහසකි. එබැවින් මේ ව්‍යාපාර දෙක එකට පෑහුණේ නැහැ.

කෙසේ වෙතත් මුල් ව්‍යාපාරයට සාපේක්ෂව ගත්කළ තමන්ගේම වූ බුද්ධිමය සම්ප‍්‍රදායක් ගොඩනැගීමට වාමාංශිකයින්ට නොහැකි වුනා. කම්කරු පංතිය මුල් කරගත් සම්ප‍්‍රදායික මාක්ස්වාදය වෙතින් පැමිණි බුද්ධි සම්ප‍්‍රදාය ඔවුන් සතුව තිබුනත් ලංකාව පිළිබඳ සංයුක්ත අදහසක් ඔවුනට තිබුණේ නැහැ. මේ නිසා වාමාංශික ව්‍යාපාරයේ බුද්ධිමය සීමාව වූයේ පළමු මහජන අවකාශයේ දේශපාලන පරිකල්පනයේ ක්ෂිතිජය ඉක්මවීමට ඔවුනට හැකි නොවීමයි. ඔවුන් බොහෝවිට ජාතිකවාදී උගුල්වල පැටලූණේ මේ නිසායි.

සුචරිත ගම්ලත්ගේ බුද්ධිමය ආගමනය සිද්ධ වන්නේ මේ සීමාව අතික‍්‍රමණය කිරීමේ අභියෝගයට වාමාංශික පරිකල්නය මුහුණ දී සිටි මොහාතකයි. අපට ඔහු හැඳින්විය හැක්කේ මේ පරිමණ්ඩල දෙකටම අයත් කතිකාමය අවකාශ තුළ ඉතාම පහසුවෙන් සැරිසැරීමට හැකි බුද්ධිමය පුහුණුවක් තිබුනා වූ ද, ඒ අතරම වාමංශික දේශපාලන පරිකල්පනයේ සිට සිංහල-බෞද්ධ මහජන පරිමණ්ඩලයේ පටු වාර්ගික ආගමික මෙන්ම බූර්ෂුවා සීමා ද සමතික‍්‍රමණය කිරීම සඳහා දැනුවත්ව මැදිහත් වූ ද පුරෝගාමී විකල්ප මහජන බුද්ධිමතා ලෙසින්.

විමල් දිසානායකගේ සංස්කෘතික බුද්ධිමතුන් හතර දෙනා හා සුචරිත ගම්ලත්

සුචරිත ගම්ලත් දෙස එක එල්ලේ බැලූවොත් ඔහු ‘සිංහල-බෞද්ධ මහජන පරිමණ්ඩලය’ මගින් නිර්මිත බුද්ධිමය ක‍්‍රියාකාරකම් වල ප‍්‍රමුඛයෙක්. සම්භව්‍ය කෘති සංස්කරණය, ඒවාට අදාලව විවරණ සැපයීම, ඒ සඳහා අවශ්‍ය වූ ප‍්‍රාචීන භාෂා පිළිබඳ දැනුම ආදිය පැත්තෙන් ගත්විට ඔහු ඒ අංශයන්හී ප‍්‍රමුඛ බුද්ධිමතෙක්. නමුත් ඔහුගේ බුද්ධිමය අනන්‍යතාවය සකස් වන්නේ එම කතිකාව තුළ නොවේ. විශේෂයෙන්ම 1970 ගණන් වල මුල්හරියේ දී ඔහු විප්ලවවාදී කොමියුනිස්ට් සංගමයට සම්බන්ධ වීම හරහා ඔහුගේ බුද්ධිමය මැදිහත් වීමේ මූලික විප්ලවීය පරිවර්තනයක් සිදුවේ. කාල් මාක්ස් ගේ බුද්ධිමය විකාශයට අදාළව ලූයී අලතූසර් පරිහරණය කරන වචන වලින් කියනවා නම් මේ ඛණ්ඩනයට පසු සුචරිත ගම්ලත් ‘පරිනත ගම්ලත්‘ ලෙස හැඳින්වීමට කැමතියි.

සිංහල-බෞද්ධ මහජන පරිමණ්ඩලය තුළ අවකාශමය වශයෙන් පිහිටි බුද්ධිමය ක‍්‍රියාකාරකම්වල නිරත වීමේ දී ‘පරිනත ගම්ලත්ගේ’ ව්‍යායාමය වුයේ මෙම බුද්ධිමය අවකාශය තුළ පිහිටා තිබූ සම්භාව්‍ය සාහිත්‍යට හා සංස්කෘතියට අදාළ බුද්ධිමය ක‍්‍රියාකාරකම් ඒවායේ වූ බුර්ෂුවා සහ පටු සිංහල-බෞද්ධ ජාතිකවාදී හිරගෙයින් මුදවා ගැනීමයි. විශේෂයෙන්ම බුදුදහම පවා සිංහල - බෞද්ධ ආගමික හා ජාතිකවාදී චින්තනයෙන් මුදවා ගැනීමට උත්සාහ දැරීමක් ඔහුගේ බුද්ධිමය ක‍්‍රියාකාරිත්වය තුළ හඳුනා ගත හැකිය.

70 ගණන් වල මුල දී සිදුවන ඛණ්ඩනය මගින් ගම්ලත්ව තල්ලූ කරනු ලබන්නේ විකොස මගින් නියෝජනය කළා වූ ආධානාග‍්‍රාහී ට්‍රොට්ස්කිවාදී බුද්ධිමය කතිකාව තුළට පමණක් නොව මේ වනවිට කොළඹ නාගරික තරුණ පිරිසක් වටා ශීඝ‍්‍රයෙන් වර්ධනය වෙමින් පැවැති රැුඩිකල් කලා සංස්කෘතික කතිකාවක මධ්‍යයටම ඔහු තල්ලූ වීමක්ද දැකිය හැකියි.

මේ පසුව කී කතිකාමය අවකාශය ලංකාවේ මෑත දේශපාලන ඉතිහාසය තුළ අතිශයින් තීරණාත්මක වැදගත් කමක් සහිත එකකි. මෙම කතිකාමය අවකාශය මා උචිත වචනයක් සොයා ගැනීමට නොහැකි නිසා ඇවන්ගාඞ් වාමාංශය ලෙසින් හැඳින්වීමට කැමතියි. මෙම කතිකාවේ ආරම්භක අවධියේ ද්‍රව්‍යාත්මක පදනම වන්නේ ග‍්‍රාමීය ප‍්‍රදේශවලින් නගරයට සංක‍්‍රමණය වී ආගන්තුක අගනාගරික සමාජ මිනිස් සම්බන්ධතා වලට මුහුණ දෙන තරුණ පිරිස මුණදෙන සමාජ අධ්‍යාත්මික අර්බුදයයි.

මෙම ඇවන්ගාඞ් කතිකාවේ ඉතිහාසය සොයා බලනවිට එහි ආරම්භය මා දකින්නේ ගුණදාස අමරසේකර, සිරි ගුනසිංහ වැනි අයගේ සාහිත්‍ය ව්‍යාපාරය තුළයි. සිරි ගුනසිංහගේ ‘හෙවනැල්ල’ සහ ගුණදාස අමරසේකරගේ ‘යළි උපන්නෙමි’ වැනි කෘතිවල ආමන්ත‍්‍රණය කරන මිනිස් අත්දැකීම් ක්ෂේත‍්‍රය වන්නේ ගම්වලින් නගරයට සංක‍්‍රමණය වී වෙනස් සමාජ මිනිස් සම්බන්ධතා වලට මුහුණ දෙන තරුණ පිරිසකගේ මානසික ලෝකය යි. තවත් වැදගත් දෙයක් තමයි මේ කෘතිවල එන කතිකාමය පරිකල්පනය තුළ අපට හඳුනා ගන්න පුළුවන් සිංහල-බෞද්ධ මහජන පරිමණ්ඩලයේ මෙන්ම වාමාංශික මහජන පරිමණ්ඩලයේත් බුද්ධිමය ක්ෂිතිජයන්ට ඔබ්බෙන් පිහිටි කතිකාමය ලක්ෂණ.

අමරසේකර හා සිරි ගුණසිංහගෙන් පසුව සුගතපාල ද සිල්වා අජිත් තිලකසේන, සුමන ආලෝක බණ්ඩාර, පේ‍්‍රම රංජිත් තිලකරත්න, ගාමිණී හත්ටේටුවේගම, සිරිල් බී. පෙරේරා, සයිමන් නවගත්තේගම, ධර්මසේන පතිරාජ, ධර්මසිරි බණ්ඩාරනායක වැනි අයගේ ක‍්‍රියාකාරකම් හරහා මෙම කතිකාමය අවකාශය ස්වායත්ත බුද්ධිමය අවකාශයක් ලෙස ආයතනගත වීම දක්නට පුළුවන්. මහජන බුද්ධිමතෙක් ලෙස සුචරිත ගම්ලත් ගේ මැදිහත්වීම මෙම මූලික වශයෙන් නාභිගත වූයේ මෙම ක‍්‍රියාකාරකම් ක්ෂේත‍්‍රය මතයි.

විමල් දිසානායක සිය Enabling Traditions: Four Sinhala Cultural Intellectuals නැමති කෘතියේ සාකච්ඡා කරන්නේ සිය අවධානට ලක්වන බුද්ධිමතුන් සිව් දෙනා වන මාර්ටින් වික‍්‍රමසිංහ, කුමාරතුංග මුණිදාස, එදිරිවීර සරච්චන්ද්‍ර හා ගුණදාස අමරසේකර, ‘සම්ප‍්‍රදාය’ යනුවෙන් ඔහු විසින් හඳුන්වනු ලබන දෙය මේ බුද්ධිමතුන් සිව් දෙනාගේ බුද්ධිමය භාවිතය තුළ හැකිදෙයක් බවට පත්වන්නේ කෙසේ ද යන්නයි. අපගේ සාකච්ඡාව ඉදිරියට ගෙනයාම සඳහා අපට මෙහි දී ඇසිය හැකි ප‍්‍රශ්නයකක් වන්නේ විමල් දිසානායකගේ බුද්ධිමතුන් අතරට සුචරිත ගම්ලත් වැන්නෙක් ඇතුල් නොවන්නේ මන් ද යන්නයි. අවශ්‍ය නම් කෙනෙකුට විමල් දිසානායකගේ ලැයිස්තුවේ සිටින්නේ ලංකාවේ බුද්ධිමතුන් අතර ඉහළම සහ බලපෑම් සහගතම සිව් දෙනෙක් වන බැවින් එහි දී ගම්ලත් ට හිමිවීමට ඉඩ ඇත්තේ ඊට පහළ ස්ථානයක් බැවට තර්ක කළ හැකියි. එම තර්කයේ සාධාරණත්වයක් තිබුනත් මගේ පැහැදිළි කීරීම ඊට වෙනස් එකක්. මගේ තර්කය වන්නේ බුද්ධිමතෙක් ලෙස ගම්ලත් අයත් වන්නේ වෙනම ප‍්‍රභේදයකට බවත් මේ නිසාම කිසිසේත්ම ඔහු විමල් දිසානායකගේ රේඩාර් තිරයට හසු නොවන බවත්ය.

විමල් දිසානායක සිය බුද්ධිමතුන් සිව් දෙනා සිංහල සංස්කෘතික බුද්ධිමතුන් ලෙස හඳුන්වන විට ඒ හැඳින්වීම තුළ ඔවුන් ප‍්‍රමුඛ වශයෙන්ම සිංහල භාෂාවෙන් බුද්ධිමය ක‍්‍රියාකාරකම්වල නිරතවන බුද්ධිමතුන්ය යන අර්ථයට වඩා වැඩි දෙයක් අන්තර් ගතය. මට අනුව විමල් දිසානායක මෙහිදී අදහස් කරන්නේ මේ බුද්ධිමතුන් සිව් දෙනා මා ඉහත සඳහන් කළ 19 වන ශතවර්ශයේ මැද දී ආරම්භ වූ සිංහල-බෞද්ධ මහජන අවකාශය තුල නිර්මිත බුද්ධිමය පරිකල්පනය නියෝජනය කළ, එය පෝෂණය කළ හා එය ප‍්‍රතිනිෂ්පාදනය කළ බුද්ධිමතුන් බවයි. ගම්ලත් සිටින්නේ පැහැදිලිවම මෙම වර්ගීකරණයට පිටතිනි.

විමල් දිසානායකගේ කතිකාවට මෙන්ම ඉහත කී සිංහල-බෞද්ධ බුද්ධිමය කතිකාව තුළ ද කේන්ද්‍රීයව වැදගත් වූ ‘සම්ප‍්‍රදාය’ යන්න සුචරිත ගම්ලත්ගේ කතිකාව තුළද හඳුනා ගැනීමට හැකියාව ලැබුන ද එහි පැහැදිළි අර්ථමය වෙනසක් ඇත. විමල් දිසානායකගේ ද අවධානයට යොමු වන එරික් හොබ්ස්බෝම් ගේ ‘සම්ප‍්‍රදාය සොයාගැනීම (invention of tradition) යන අදහසින් වගේම මිෂෙල් ෆූකෝ ගේ ‘කතිකාව’ පිළිබඳ අදහසින් ද ආභාසය ලබා අපට ප‍්‍රකාශ කළ හැක්කේ විමල් දිසානායක ගේ ‘සම්ප‍්‍රදාය’ කතිකාමය ගොඩ නැංවීමක් බවයි. එය ඉහත කී සිංහල-බෞද්ධ කතිකාවේ පෞරාණිකත්වය පිළිබඳ කියා පෑමේ වර පත‍්‍රයයි (charter of the primordial claim). මෙම සිංහල-බෞද්ධ කතිකාව පශ්චාත් යටත් විජිත රාජ්‍යයේ හෙජමොනීකරණ දෘෂ්ටිවාදයේ ප‍්‍රමුඛ සංඝඨකයක් ලෙස ක‍්‍රියාත්මක වන්නේ ම මෙම ‘සම්ප‍්‍රදාය’ පිළිබඳ පෞරාණිකමය කියාපෑම මගින් අත්පත් කරගන්නා යුක්තිසහගතභාවයේ අධිකාරී බලයෙනි.

සුචරිත ගම්ලත් ගේ ඓතිහාසික භූමිකාව වූයේ මේ ‘සම්ප‍්‍රදාය’ උච්ඡුාරණය කරමින් කි‍්‍රයාත්්මක වූ හෙජමොනීකරණ දෘෂ්ටිවාදයේ අධිකාරී බලයට අභියෝග කිරීමයි. එම අභියෝග කිරීමේ ඉතා වැදගත් ලක්ෂණ දෙකක් මෙහිදී ගෙනහැර දැක්වීමට මම කැමතියි. එකක් තමයි ‘සම්ප‍්‍රදාය’ පිළිබඳ අධිපති දෘෂ්ටිවාදයේ රාමුවට පිටතින් සිට සහ එම අධිපති දෘෂ්ටිවාදයට අභියෝග කරමින් මේ ඊනියා ‘සම්ප‍්‍රදායේ’ අඩංගුව නියෝජනය කිරීමට ඔහුට හැකියාව තිබීම සහ ඔහු එය ඉතාම සක‍්‍රීයව සිදු කිරීම. මෙහි දී මා අදහස් කරන්නේ ප‍්‍රාචීන භාෂා ශාස්ත‍්‍ර අධ්‍යයන ක්ෂේත‍්‍රය තුළ ඔහුගේ අධිකාරීමය මැදිහත් වීමයි.

දෙවැන්න වන්නේ මෙම අධිපති දෘෂ්ටිවාදය පුනර්නිෂ්පාදනය කෙරුණු බූර්ෂුවා සිංහල-බෞද්ධ මහජන අවකාශයට ප‍්‍රති පක්ෂව විකල්ප කතිකාමය මහජන අවකාශයක් ගොඩවැංවීම සඳහා වූ ඔහුගේ දායකත්වය. මා ඉහත සඳහන් කළ ඇවන්ගාඞ් වාමාංශය කෙරෙහි සුචරිත ගම්ලත්ගේ නැඹුරුව තුළ මෙන්ම මහජන බුද්ධිමතෙක් ලෙස ඔහුගේ ඉතාම සක‍්‍රීය ක‍්‍රියාකාරිත්වය තුළ ද මේ ලක්ෂණය කදිමට හඳුනා ගත හැක.

ලංකාවේ සම්ප‍්‍රදායික වාමාංශික දේශපාලනය තුළ දක්නට ලැබුණු ප‍්‍රධාන අඩුපාඩුවක් වූයේ ස්වායත්ත බුද්ධිමය ක‍්‍රියාකාරිත්වයක් පිළිබඳ දැක්මක් එයට නොතිබීමයි. එම අඩුවට හේතුව ලෙස මා දකින්නේ අදහස් පිළිබඳ ක්ෂේත‍්‍රය අරගල ක්ෂේත‍්‍රයක් ලෙස නොදැකීමයි. දෘෂ්ටිවාදය කේන්ද්‍රීය අරගල ක්ෂේත‍්‍රයක් ලෙස නිෂ්චිත වශයෙන් හඳුනාගනු ලබන අන්තෝනියෝ ග‍්‍රාම්ස්චි ගේ ප‍්‍රවාද පිළිබඳ දැනුමක් ඒ වන විටත් ලංකාවේ මාක්ස්වාදී කතිකාව තුළ දක්නට නොලැබුණා පමණක් නොව පැවැති අධිපති මාක්ස්වාදී කතිකාව තුළ එයට පිළිගැනීමක් ලැබීමට ඉඩක්ද නොතිබුණි. සුචරිත ගම්ලත් මාක්ස්වාදී කතිකාව තුළ ස්ථානගත වී සිටි ආධානග‍්‍රාහී ට්‍රොට්ස්කිවාදී ස්ථාවරය ද එවැනි පිළිගැනීමකට තරම් විවෘතභාවයක් පැවැති කතිකාවක් නොවීය.

කෙසේ වෙතත් ලංකාවේ මාක්ස්වාදී වාමාංශය තුළ ගම්ලත් අයත්වූ විප්ලවවාදී කොම්යුනිස්ට් සංගමයට පැවැතියේ ඉතා සුළු ජනතා ආකර්ශනයක් බැවින්, ඊට හිළව් කිරීම සඳහා තියුණු බුද්ධිමය පරිශ‍්‍රමයක නිරත වීමට එම සංවිධානයට සිදු විය. මෙහි ප‍්‍රතිඵලය වූයේ මා මුලින් සඳහන් කළ ඇවන්ගාඞ් වාමාංශයේ ක‍්‍රියාධරයින් තුළ විකොස කෙරෙහි විශාල බුද්ධිමය ආකර්ශනයක් ඇති වීමයි. මෙම බුද්ධිමය ක‍්‍රියාකාරිත්වයේ කේන්ද්‍රයේ සිටියේ කීර්ති බාලසූරිය වන අතර සුචරිත ගම්ලත් හා පියසීලී විජේගුණසිංහ මෙම ඇවනගාඞ් වාමාංශය සමඟ විකොස සම්බන්ධ කළ ප‍්‍රධාන පුරුක් දෙක විය. ඒ අතරින් ද පියසීලී විජේගුණසිංහ අභිබවා සුචරිත ගම්ලත් පෙරමුණට පැමිණියේ පියසීලී විජේගුණසිංහ වැඩි වැඩියෙන් විකොස තුළට නැඹුරු වූ අතර ගම්ලත් වැඩි වැඩියෙන් බාහිරට යොමුවීම නිසාය.

සිය ජීවිතයේ අවසාන දශක දෙක තුළ වැඩි වැඩියෙන් මහජන බුද්ධිමතෙකු ලෙස මැදිහත් වීමට සුචරිත ගම්ලත් උත්සාහ කළ බව පැහැදිළිය. ඔහු ‘ඉරුදින’ පුවත්පතට කාලයක් තිස්සේ අඛණ්ඩ ලෙස සැපයූ ලිපි මේ මැදිහත් වීම තුළ සුවිශේෂී තැනක් ගනී. මේ ලිපි වල අඩංගුව සම්බන්ධයෙන් විවේචවාත්මක වීමට හැකියාව තිබුනද ඒවායේ කතිකාමය වැදගත් කමට ඉන් කිසිඳු හානියක් සිදුනොවේ. විශේෂයෙන්ම සිංහල-බෞද්ධ ජාතිකවාදයේ අන්තවාදී ප‍්‍රවණතා වල නැගීම හමුවේ ඒ සම්බන්ධව ඔහුගේ ස්ථිරසාර මැදිහත් වීම් ජාතිකවාදී නොවූ සිංහල සුළුතරයට විශාල ශක්තියක් ගෙන දිණි.

අවසාන වශයෙන් මගේ යෝජනාව වන්නේ සුචරිත ගම්ලත් ගේ බුද්ධිමය උරුමය විචාරාත්මකව මෙන්ම විවේචනාත්මක ද ගවේශණය කිරීම ඔහු පුරෝගාමී වු විකල්ප බුද්ධිමය ක‍්‍රියාකාරිත්වය ඉදිරියට ගෙනයාම සම්බන්දයෙන් අතිශයින් වැදගත් බවයි. සිංහල-බෞද්ධ මහජන පරිමණ්ඩලය විසින් බිහිකළා වූ බුද්ධිමතුන් සම්බන්ධව විමල් දිසානායකගේ අවධානය හෝ සමහර විට ඊටත් වඩා තියුණු අවධානයක් සුචරිත ගම්ලත් සම්බන්ධයෙන් මෙන්ම ඔහු ද පුරෝගාමී මැදිහත් වීමක් ලබා දුන් බුද්ධිමය කතිකාව කෙරෙහිද යොමුකිරීම අපගේ වගකීමයි.

(ආචාර්ය නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි සමග උදේනි ජයවීර කළ සම්මුඛ සාකච්ඡාව ඇසුරෙන් මේ ලිපිය සම්පාදනය කළේ ශ්‍යාමා ජයවර්ධන)